Řebíček, Josef

Dyrygent, skrzypek, kompozytor

Urodzony: 07.02.1844 w Pradze

Zmarł: 24.03.1904 w Berlinie

Řebíček rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku ośmiu lat; później pobierał lekcje gry na skrzypcach w Konserwatorium Praskim. Pierwszą posadę otrzymał w Weimarze w orkiestrze dworskiej pod batutą Franciszka Liszta. W wieku 19 lat został koncertmistrzem orkiestry w Pradze, a następnie w tamtejszym Niemieckim Teatrze Państwowym.

W 1866 r. przybył do Wiesbaden, gdzie w 1868 r. został pierwszym koncertmistrzem. Dyrygował również wieloma operami w teatrze w Wiesbaden i promował wystawianie oper Richarda Wagnera. Dzięki jego wsparciu utwory Antonína Dvořáka były wykonywane w Wiesbaden już w 1879 roku. W 1883 roku Řebíček został powołany do Teatru Cesarskiego w Warszawie, a w 1891 roku przeniósł się do Opery Królewskiej w Budapeszcie. Řebíček powrócił do Wiesbaden w 1893 roku.

Na otwarcie nowego teatru w Wiesbaden w 1894 roku skomponował sztukę festiwalową na podstawie tekstu dyrektora generalnego Georga von Hülsena i Josefa von Lauffa. Był także jednym z najważniejszych dyrygentów na Festiwalu Majowym. W 1897 r. dołączył do Orkiestry Filharmonii Berlińskiej jako kapelmistrz.

Od 1872 r. był żonaty z sopranistką Elisabeth Löffler (1849-1921), którą poznał w Wiesbaden. Řebíček pozostawił po sobie szereg własnych kompozycji, w tym symfonię h-moll. Krytycy chwalili go przede wszystkim jako dyrygenta.