Przejdź do treści
Encyklopedia miasta

Reisinger, Hugo

Reisinger, Hugo

Kupiec, mecenas sztuki

ur. 29.01.1856 w Wiesbaden

zm.: 27.09.1914 w Bad Schwalbach


Reisinger, syn Franza Reisingera, zdobył wykształcenie handlowe w Niemczech, Anglii i Stanach Zjednoczonych. W 1883 roku wyjechał do Ameryki z ramienia firmy Siemens-Glaswerke z Drezna. Przebywał w różnych miastach zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Kanadzie, aż w 1886 roku ostatecznie osiadł w Nowym Jorku i założył firmę zajmującą się eksportem i importem. W 1890 roku poślubił zamożną córkę Adolphusa Buscha, współzałożyciela browaru Anheuser-Busch. Była ona jednocześnie jego kuzynką, jako że była siostrzenicą jego matki.

Oprócz działalności biznesowej Reisinger był kolekcjonerem sztuki i mecenasem. Organizował i finansował zarówno wystawy sztuki niemieckiej w Nowym Jorku, Bostonie i Chicago, jak i sztuki amerykańskiej w Berlinie i Monachium. Znajdujące się w Bostonie „Muzeum Busch Reisinger” powstało z jego inicjatywy oraz inicjatywy jego teścia.

W 1913 roku przekazał darowiznę w wysokości 25 000 dolarów na budowę fontanny przed głównym dworcem kolejowym w Wiesbaden. Dzięki tej darowiźnie oraz środkom zgromadzonym przez lata przez wiesbadenską „Fundację Reisingera” w 1931 roku można było wreszcie rozpocząć budowę. Centralnym elementem kompleksu Reisinger-Herbert, zainaugurowanego w 1932 roku, jest seria tryskających strumieni wody, które miały symbolizować źródła lecznicze w Wiesbaden.

Reisinger był zasłużonym pośrednikiem w wymianie kulturalnej między Niemcami a Stanami Zjednoczonymi. Zmarł podczas pobytu kuracyjnego ww Wiesbaden. Dzięki tej darowiźnie oraz środkom zgromadzonym przez lata przez wiesbadenską „Fundację Reisingera” w 1931 roku można było wreszcie rozpocząć budowę. Centralnym elementem kompleksu Reisinger-Herbert, zainaugurowanego w 1932 roku, jest seria tryskających strumieni wody, które miały symbolizować źródła lecznicze w Wiesbaden.

Reisinger był zasłużonym pośrednikiem w wymianie kulturalnej między Niemcami a Stanami Zjednoczonymi. Zmarł podczas pobytu kuracyjnego w rezydencji „Villa Lilly”, wzniesionej przez jego teścia w Lindschied koło Bad Schwalbach.

Literatura

Dziedzictwo Mattiaca. Osobowości historii miasta Wiesbaden. Ed.: Gesellschaft zur Pflege von Dialekt und Stadtgeschichte Wiesbadens Mattiaca, Wiesbaden 1992.

lista obserwowanych

Wyjaśnienia i uwagi