W ostatnich dziesięcioleciach różnorodna scena rockowa i popowa miała znaczący wpływ na scenę muzyczną w Wiesbaden. Na początku 1967 roku trzech Niemców i trzech Amerykanów połączyło siły, tworząc zespół „Soul Caravan”. Zespół był częścią tzw. krautrocka. Tim Belbe, Hansi Fischer, Klaus Briest, Skip van Wyck, James Rhodes i Ronnie Swinson występowali początkowo w barach w Wiesbaden, następnie w klubach amerykańskich garnizonów, a w końcu na scenie ponadregionalnej. Niektóre z licznych najważniejszych wydarzeń to koncert podczas Songtage w Essen, dziesięciominutowy występ na żywo w Radio Bremen oraz występ podczas Berliner Jazztage w 1968 roku. Pod nazwą „Xhol Caravan”, a od 1970 roku po prostu Xhol, muzycy od 1968 roku grali psychodeliczny jazz rock. W 1972 roku zespół się rozpadł. Pod koniec lat 90. i na początku XXI wieku odbyły się różne koncerty w ramach Xhol-Reunion w Wiesbaden, podczas których niektórzy z członków-założycieli ponownie wystąpili ze swoimi starymi utworami. Wraz ze śmiercią Tima Belbe (1944–2004) muzycy postanowili ostatecznie zakończyć działalność zespołu.

W latach 70. w Wiesbaden występowali również inni przedstawiciele krautrocka. Na przykład w lipcu 1973 roku w Wartburgu zagrał zespół „Cosmic Circus Music” z Getyngi, w składzie: Karl-Heinz Keffer, Bernd Diesner i Ulrich Maßhöfer. W 1979 roku Manfred Dünzl, Peter Wenke, Stephan Ohnhaus (późniejszy gitarzysta zespołu „Die Crackers”), Hansi Wuttke i Wilmont Schulze założyli grupę „Mallet”, początkowo jako zespół uczniowski. Ich szerokie spektrum muzyczne z zakresu classic rocka obejmuje zarówno własne utwory, jak i covery z 40 lat historii muzyki. Zespół „Die Crackers” również rozpoczął swoją karierę w 1979 roku. Ich muzykę można było usłyszeć na ponad 2000 koncertach, a utwory zostały wydane na ośmiu albumach. W 2012 roku zespół w składzie Lothar „Loti” Pohl, Peter Richter, Stephan Ohnhaus, Johannes „Hansi” Malolepszy i Urban Berz zakończył działalność wielkim koncertem pożegnalnym przed 12 000 fanów w Wiesbaden. Również w 1979 roku wraz z „Stoned Age” rozpoczęła się historia zespołu, który do dziś występuje w klubach, halach i na festiwalach. Clyde, Roland, Uwe, Michaela, Yo-Yo i Tommy rozsławili swój melodyjny hard rock w całych Niemczech dzięki występom z takimi gwiazdami rocka jak Uriah Heep czy „The Tremeloes”.

Zespół „Psylophonics” powstał w latach 80. Aż do rozwiązania na przełomie tysiącleci zespół występował głównie z utworami Franka Zappy, między innymi na festiwalu Neroberg. W 1984 roku Robert Hennrichs założył „Sunnyland Bluesband”, który w latach 90. stał się najpopularniejszym zespołem tego gatunku w Niemczech. Jako najmłodszy zespół spośród znanych grup rockowych z Wiesbaden, latem 1997 roku powstał „Interstellar Overdrive”, który przenosi swoją publiczność do świata rocka psychodelicznego dzięki mistycznym kompozycjom Pink Floyd. Pofter – to Mark Bauerfeind – Rainer Weimar, Ingo Deul, Tobi Untucht, Matze Brück, Frederik Ehmke i Markus Thurn zawsze łączą swoją muzykę z pokazem świetlnym zaprojektowanym przez projektanta oświetlenia Frape Hahnera. W 2010 roku pod kierownictwem Clemensa Schäfera powstał „PopJazz Chor Wiesbaden”. Tak różnorodne, jak zespoły, tak różnorodne były i są miejsca wydarzeń w Wiesbaden.

W latach 70. w Rhein-Main-Hallen regularnie występowały światowe gwiazdy, takie jak „Status Quo”, „Supertramp”, „Santana”, Frank Zappa czy „Manfred Mann’s Earth Band”. Dawny hotel Neroberg służył licznym lokalnym zespołom jako sala prób. W latach 70. i na początku lat 80. była to również najbardziej znana scena w Wiesbaden na scenie rockowej, na której grały takie zespoły jak „Flatsch”, „Rodgau Monotones”, „Eloy” i wiele lokalnych zespołów. W tym samym dziesięcioleciu w Wartburgu występowały międzynarodowe grupy, takie jak „The Police”, „UK” czy „The Clash”, a także różne zespoły punkrockowe. W latach 80. i 90. karczma w dawnym Jazzhouse przy Nerostraße stała się miejscem spotkań sceny muzycznej Wiesbaden. Dzisiaj bar „Gestüt Renz” oferuje tam możliwość występów lokalnym zespołom i grupom. Kolejne koncerty klubowe są sporadycznie organizowane w Walhalla przy Mauritiusstraße.

W latach 90. klub „Rough” w Friedrichspassage stał się na pewien czas uznanym na arenie międzynarodowej klubem rockowym. Znani muzycy z kraju i zagranicy świętowali tu po swoich wielkich koncertach w ramach tras koncertowych w regionie Ren-Men. W „Café Cicero”, kulturalnym miejscu spotkań z sklepem z płytami i nutami oraz małą restauracją z barem przy Kirchgasse, lokalne zespoły występowały w klubowej atmosferze. 16 października 1999 r. centrum społecznościowe w Georg-Buch-Haus zostało po raz pierwszy wykorzystane jako sala koncertowa przez stowarzyszenie „Rock für Wiesbaden”, założone już w 1985 r. Kolejnym centralnym miejscem wydarzeń jest Schlachthof. Od początku nowego tysiąclecia mała sala w centrum społecznościowym Tattersall jest prowadzona jako pałac kultury przez stowarzyszenie „Förderverein für Kultur im Bergkirchenviertel”. Pub muzyczny „Yesterday” przy Adolfsgässchen w Biebrich od dziesięcioleci jest miejscem spotkań sceny rockowej w Wiesbaden.

W sezonie letnim scena rockowa i popowa w Wiesbaden już dawno przeniosła się na świeże powietrze. W latach 1977–2015 festiwal Folklore był stałym elementem regionu festiwalowego Ren-Men. W 1982 roku odbył się również festiwal plenerowy nad brzegiem Renu, podczas którego między innymi Neil Young dał owacyjnie przyjęty koncert. Pomimo dużej frekwencji impreza ta nie zyskała popularności i pozostała jednorazowym projektem. Natomiast na Nerobergu w 1992 roku powstał festiwal o dłuższym charakterze. Ogromne zainteresowanie przekroczyło możliwości początkowo prywatnych organizatorów, tak że już w następnym roku stowarzyszenie „Rock für Wiesbaden” przejęło koncepcję i realizację festiwalu. Aż do jego zakończenia w 1997 roku z powodu skargi o zakłócanie spokoju festiwal stał się stałym elementem muzycznego lata w Wiesbaden. Od 1998 roku impreza była kontynuowana na zamku Sonnenberg. Pomimo uproszczenia organizacji dzięki lepszej infrastrukturze i dobrej dostępności festiwal nie zdołał się na stałe ugruntować. W związku ze spadającą liczbą odwiedzających stowarzyszenie „Rock für Wiesbaden” zorganizowało w 2005 roku ostatnią na razie imprezę. W międzyczasie festiwal został reaktywowany i organizowany jest na mniejszą skalę przez inicjatywę z Sonnenbergu. Przez wiele lat Theatrium było kolejnym miejscem spotkań sceny rockowej w Wiesbaden. Kranzplatzfest, zorganizowany po raz pierwszy w 1979 roku, co roku oferuje różnym zespołom możliwość głośnego grania przed zróżnicowaną publicznością. Kolejne koncerty plenerowe odbywają się latem w Reduit. Ze względu na bliskość Moguncji występują tu przede wszystkim zespoły z stolicy Nadrenii-Palatynatu.

Szkoła Muzyki i Sztuki w Wiesbaden e.V. od 20 lat wspiera młodych muzyków poprzez festiwal „Rock und Pop Fest”. W 2014 roku ponad 60 muzyków w wieku od ośmiu lat zaprezentowało w ramach 20 różnych występów urozmaicony program, od jazzu, przez perkusję afrykańską i rock, aż po brzmienia big bandu. Ponadto Wiesbaden wielokrotnie było miejscem wręczania „Niemiew Wiesbaden e.V. od 20 lat wspiera młodych muzyków poprzez festiwal „Rock und Pop Fest”. W 2014 roku ponad 60 muzyków w wieku od ośmiu lat zaprezentowało w ramach 20 różnych występów urozmaicony program, od jazzu, przez perkusję afrykańską i rock, aż po brzmienia big bandu. Ponadto Wiesbaden wielokrotnie było miejscem wręczania „Niemieckiej Nagrody Rock & Pop”. Ostatnio w 2010 roku w Rhein-Main-Hallen gościli zespoły i muzycy reprezentujący najróżniejsze style muzyczne.