• Λιγότερο συχνό κούρεμα:
  Όσοι επιθυμούν να δώσουν μια ευκαιρία στις πυγολαμπίδες, θα πρέπει από τον Μάιο να κουρεύουν τα λιβάδια μόνο εν μέρει, ενώ τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, κατά το δυνατόν, καθόλου. Αυτή την περίοδο είναι ενεργές οι πυγολαμπίδες, οι οποίες ζουν μόνο λίγες εβδομάδες. Τα θηλυκά χρειάζονται τα στελέχη του χόρτου για να σκαρφαλώνουν πάνω τους και να εκπέμπουν τα φωτεινά τους σήματα. Αν τελικά γίνει κούρεμα, τότε πρέπει να γίνεται τμηματικά, ώστε να διατηρούνται χώροι καταφυγής.
• Προτιμήστε το ήπιο κούρεμα:
  Οι χορτοκοπτικές μηχανές με δοκούς ή οι δρεπάνες είναι πιο ήπιες για τα έντομα. Μια χορτοκοπτική μηχανή με δοκούς λειτουργεί με μαχαίρια που κινούνται το ένα προς το άλλο, τα οποία κόβουν το γρασίδι καθαρά. Έτσι, τραυματίζονται λιγότερα ζώα και έχουν περισσότερες πιθανότητες να διαφύγουν εγκαίρως. Αντίθετα, οι χορτοκοπτικές μηχανές με σφυρί, οι χορτοκοπτικές μηχανές με νήμα ή οι μηχανές με κινητήρα καταστρέφουν τη βλάστηση με μεγάλη ταχύτητα. 
  Για πολύ ψηλό χορτάρι, πολλές συμβατικές χορτοκοπτικές μηχανές είναι ακατάλληλες, καθώς το χορτάρι δεν κόβεται καθαρά, αλλά πιέζεται ή σκίζεται άνισα. Ταυτόχρονα, τα γρήγορα περιστρεφόμενα μαχαίρια δημιουργούν ισχυρή αναρρόφηση, η οποία απορροφά μικρά ζώα.
• Δημιουργία δομών και κρυψώνων:
  Σωροί από πέτρες και κλαδιά ή κομμένα χόρτα που έχουν αφεθεί στην άκρη των λιβαδιών προσφέρουν κρυψώνες για σκαθάρια και προνύμφες. Ειδικά όταν ο καιρός είναι ξηρός και ζεστός, οι πυγολαμπίδες βρίσκουν καταφύγιο εδώ. Αργότερα μέσα στο χρόνο χρησιμεύουν επίσης ως χώροι διαχειμάζουσας.
• Διατήρηση του σκοταδιού:
  Το τεχνητό φως διαταράσσει τον προσανατολισμό των πυγολαμπίδων κατά την αναζήτηση συντρόφου. Αποφύγετε όπου είναι δυνατόν τον φωτισμό του κήπου – αυτό ωφελεί επίσης πολλά άλλα νυκτόβια ζώα.
• Αποφύγετε τα δηλητήρια για σαλιγκάρια:
  Οι προνύμφες των πυγολαμπίδων, οι τροχοφόροι σκαθάρια, οι κοπριτοφάγοι σκαθάρια και άλλα είδη βοηθούν με φυσικό τρόπο στη ρύθμιση του πληθυσμού των σαλιγκαριών. Τα δηλητήρια για σαλιγκάρια τα εξοντώνουν και αυτά.
• Δημιουργήστε ένα «κέλυφος για σκαθάρια»:
  Με ένα λεγόμενο «κέλυφος για σκαθάρια» μπορείτε να δημιουργήσετε στοχευμένα ένα «βρεφονηπιακό σταθμό». Για το σκοπό αυτό, σκάψτε μια τάφρο διαστάσεων περίπου 50 × 50 cm και βάθους τουλάχιστον 50 cm και γεμίστε την με φρέσκο και σάπιο ξύλο. Ιδανική είναι μια θέση με ημισκιά. Με λίγη υπομονή, οι προνύμφες των σκαθαριών θα εγκατασταθούν εδώ.

Δεν είναι μόνο οι μέλισσες που επικονιάζουν τα φυτά – και πολλά είδη σκαθαριών συμβάλλουν σημαντικά στην επικονίαση. Όποιος προστατεύει το φυσικό τους περιβάλλον, ενισχύει τη βιοποικιλότητα ακριβώς μπροστά από την πόρτα του.