Rada Doradcza ds. Cudzoziemców jest najstarszym demokratycznie wybranym organem przedstawicielskim cudzoziemców na szczeblu gminnym w Republice Federalnej Niemiec. Jest to punkt kontaktowy dla organów miejskich we wszystkich sprawach dotyczących cudzoziemców. Jej prawa i obowiązki są uregulowane w heskim kodeksie gminnym.

W 1970 r. rada miejska podjęła decyzję o utworzeniu rady doradczej ds. cudzoziemców w celu integracji społecznej i socjalnej zagranicznych pracowników. Rada doradcza ds. cudzoziemców miała składać się z przedstawicieli największych grup narodowościowych, reprezentować interesy cudzoziemców zamieszkałych w Wiesbaden wobec władz miejskich i doradzać w rozwiązywaniu konkretnych problemów.

We wrześniu 1971 r. rada miasta uchwaliła "Regulamin Rady Doradczej ds. Cudzoziemców". Służył on jako wzór dla rad doradczych dla cudzoziemców, które później powstały w całym kraju. W listopadzie 1971 r. mieszkający tu pracownicy gościnni z Grecji, Włoch, Jugosławii, Portugalii i Turcji po raz pierwszy wybrali Radę Doradczą ds. Cudzoziemców w Wiesbaden, która została ukonstytuowana 1 marca 1972 r.

W latach 1972-78 okres legislacyjny Rady Doradczej ds. Cudzoziemców wynosił dwa lata, po czym kadencja była stopniowo wydłużana z trzech do czterech lat. Od 2005 r. okres ten został wydłużony do pięciu lat.

Pierwsza Rada Doradcza ds. Cudzoziemców składała się z 17 pełnoprawnych członków i takiej samej liczby zastępców. Liczba członków została ustalona na 31, gdy Rada Doradcza ds. Cudzoziemców została zapisana w Heskim Kodeksie Miejskim w 1989 roku. W kadencji 2005-10 reprezentowanych było dziewięć narodów. Rada ma prawo do zabierania głosu w radzie miejskiej i jest również reprezentowana w wyspecjalizowanych komisjach parlamentu miejskiego.