Dyckerhoff, Rudolf Philipp Wilhelm

Fizyk, chemik

Urodzony: 25.03.1842 w Mannheim

Zmarł: 23.02.1917 w Biebrich

Po ukończeniu szkoły średniej w Mannheim, Dyckerhoff studiował chemię i fizykę na Uniwersytecie w Heidelbergu i był asystentem profesora Emila Erlenmeyera (1825-1909).

W 1864 r. jego ojciec, Wilhelm Gustav Dyckerhoff, zatrudnił go jako wspólnika w nowo założonej fabryce cementu portlandzkiego w Amöneburgu, wraz z jego starszym bratem Gustavem Wilhelmem Wernhardem Dyckerhoffem. Dyckerhoff był tam odpowiedzialny za zarządzanie techniczne i badania produktów w laboratorium fabryki. To dzięki niemu cement opracowany przez Dyckerhoff & Söhne szybko stał się lepszy od wiodącego wówczas produktu angielskiego i szybko zyskał światową renomę. Cement był wypalany w "piecu pierścieniowym Hoffmanna", który znajdował się na terenie fabryki w pobliżu domu Dyckerhoffa i musiał być monitorowany dzień i noc.

Przez całe życie Dyckerhoff poświęcał się pracy naukowej nad cementem. Jego badania nad produkcją białego cementu zostały odłożone na dalszy plan na rzecz opracowania wodoodpornego szarego cementu, który mógłby być stosowany w obiektach portowych na całym świecie. Dopiero w 1931 roku udało mu się wyprodukować i wprowadzić na rynek "Dyckerhoff Weiss" w fabryce w Amöneburgu. Jego pionierskie odkrycia w dziedzinie testowania cementu i technologii zapraw dały rozwijającemu się niemieckiemu przemysłowi cementowemu dobrą reputację.

W 1889 roku Dyckerhoff nabył willę Annika w Biebrich, znaną jako "Willa Wagnera", którą starannie przebudował architekt Ludwig Euler z Wiesbaden i w której mieszkał aż do śmierci. Dyckerhoff był wielokrotnie odznaczany. Był honorowym obywatelem Mainz-Kastel, Biebrich i Flörsheim, doktorem honoris causa TH Dresden i otrzymał tytuł profesora od Wielkiego Księcia Hesji.