Pfeiffer, August

Lekarz, bakteriolog

ur. 28.06.1848 w Wiesbaden

zm.: 17.05.1919 w Wiesbaden

Młodszy brat lekarza Emila Pfeiffera studiował medycynę, uzyskał tytuł doktora w 1873 r. i w 1874 r. rozpoczął działalność jako lekarz ogólny w Nieder-Walluf. Wkrótce potem przeniósł się do Wiesbaden, gdzie objął kierownictwo urzędu kontroli żywności. W 1887 r. został mianowany urzędnikiem medycznym (Amtsarzt) miasta i powiatu Wiesbaden. W 1891 r. wstąpił do służby państwowej Prus jako radca rządowy i medyczny.

Od początku lat osiemdziesiątych XIX wieku, zainspirowany badaniami Roberta Kocha (1843-1910), skupił się na bakteriologii, mikrobiologii i higienie. W 1885 r. Pfeiffer był w stanie udowodnić, że bakteria tyfusu jest wydalana z kałem pacjentów i że rozprzestrzenianiu się infekcji można zapobiec jedynie poprzez przestrzeganie ścisłych środków higieny. W 1886 r. Pfeiffer był zaangażowany w badanie serii przypadków zachorowań i zgonów, które miały miejsce w Gonsenheim i Finthen niedaleko Moguncji. Chorobą tą była cholera azjatycka, co Pfeiffer odkrył dzięki obecności tak zwanych pałeczek przecinkowca.

Pfeiffer zapisał swoje odkrycia naukowe w różnych publikacjach, w tym w pracy z 1892 r. "Anleitung zur Vornahme bakteriologischer Wasser-Untersuchungen" oraz w publikacji z 1891 r. "Hygiene und Epidemiologie".