Wilm, Peter Nicolai von

Kompozytor, dyrygent, poeta

ur.: 04.03.1834 (20.02.1834 kalendarz jul.) w Rydze

zm.: 19.02.1911 w Wiesbaden

Wilm studiował w konserwatorium w Lipsku, a w 1857 r. objął stanowisko drugiego kapelmistrza w teatrze miejskim w swoim rodzinnym mieście. W tym czasie Wilm był już znany z wykonań swoich kompozycji fortepianowych i pieśni.

W 1858 roku przeniósł się do Petersburga i objął stanowisko nauczyciela teorii muzyki i fortepianu w Imperial Nikolai Institute, jednym z wiodących instytutów nauczania w kraju; zajmował to stanowisko do 1875 roku. Następnie Wilm powrócił do Niemiec i początkowo osiadł w Dreźnie. W 1878 roku przeniósł się do Wiesbaden, gdzie poświęcił się wyłącznie pracy kompozytorskiej.

Sławę przyniosła mu przede wszystkim pedagogiczna literatura fortepianowa. Jego muzyka kameralna (Nonet na smyczki op. 150, Sekstet na smyczki op. 27, Kwartet op. 4 itd.) pozostaje pod wpływem późnego niemieckiego romantyzmu. Długi pobyt Wilma w Rosji znalazł swój kompozytorski wyraz w jego aranżacjach rosyjskich pieśni ludowych na fortepian. Opublikował m.in. zbiór "Moskiewskich pieśni cygańskich", przyczyniając się do ich popularyzacji w Niemczech. Był także autorem wielu utworów chóralnych, dzięki czemu został honorowym członkiem męskiego towarzystwa chóralnego "Concordia" w Wiesbaden. Wilm pozostawił po sobie również tomik poezji zatytułowany "Ein Gruß aus der Ferne" (Pozdrowienie z daleka).

Grób Nicolaia von Wilma znajduje się na Cmentarzu Północnym. Grobowiec z białego marmuru zawiera jego portret oraz otwartą księgę z początkowymi taktami Fantasie op. 68.