„Pomoc dla młodych osób pełnoletnich” obejmuje różne świadczenia dostosowane do potrzeb młodych dorosłych. Pomoc ta ma na celu wsparcie osób w wieku od 18 do 21 lat w prowadzeniu samodzielnego i niezależnego życia. Podczas rozpatrywania wniosku sprawdzane jest, jakie formy pomocy są wskazane w konkretnym przypadku.

Po ukończeniu 21. roku życia w uzasadnionych, indywidualnych przypadkach możliwe jest przedłużenie pomocy.

Urząd ds. młodzieży oferuje różnorodne, zindywidualizowane wsparcie. Wsparcie to opiera się na:

• osobistych celach
• Pragnieniach
• Umiejętnościach
• zasobów

Zasoby mogą obejmować: otoczenie, przyjaciół i rodzinę.

Specjaliści ds. pedagogiki towarzyszą osobom w radzeniu sobie z codziennymi problemami i pomagają w wytyczaniu perspektyw na przyszłość. Nie ma przy tym znaczenia, czy dana osoba mieszka z rodzicami, we własnym mieszkaniu, czy w grupie mieszkaniowej.

Istnieją następujące formy:

• Opieka wychowawcza – jedna osoba wspiera w codziennym życiu.
• Intensywna indywidualna opieka socjalno-pedagogiczna, mająca na celu przezwyciężenie osobistych kryzysów i stopniowe samodzielne rozwiązywanie problemów.
• Wychowanie w placówce opiekuńczej – opieka w placówce poza domem rodzinnym
• Formy mieszkania z opieką – droga do samodzielnego życia we własnych czterech ścianach
• Pomoc integracyjna dla młodych osób pełnoletnich z (grożącą) niepełnosprawnością psychiczną.

Młodzi ludzie, którzy już przed osiągnięciem pełnoletności otrzymywali pomoc z urzędu ds. młodzieży i chcieliby ją nadal otrzymywać, muszą samodzielnie złożyć wniosek o pomoc dla młodych osób pełnoletnich. Wcześniej uprawnieni do tej pomocy byli opiekunowie prawni (rodzice lub opiekunowie).