Γερμανία 1966, 94 λεπτά, FSK: από 12 ετών

Ο Artisten-Orje, ένας διαρρήκτης χρηματοκιβωτίων που μόλις βγήκε από τη φυλακή, γίνεται δεκτός από τη σύντροφό του Nelly, μια πόρνη, στο βερολινέζικο «Sparverein», πίσω από το οποίο κρύβεται τίποτα άλλο παρά μια οργάνωση σωματεμπορίας. Ο Όρτζε δεν είναι συνηθισμένος σε τόση αδράνεια και έτσι πέφτει θύμα των τεχνών αποπλάνησης της Ολγά, της αφεντικής της Νέλλυ. Οι περιπλοκές ακολουθούν αμέσως: συγκαλείται «δικαστήριο τιμής» και η Όλγα και η Νέλι αποβάλλονται από τον σύλλογο. Ο Όρτζε, όμως, παίρνει το μέρος των γυναικών και έτσι οι άλλοι κύριοι αποφασίζουν να προχωρήσουν αμέσως στη «εξόντωσή» του. 

Στην ταινία του Βόλφγκανγκ Στάουντ εμφανίζεται μια ολόκληρη σειρά γνωστών ηθοποιών, εκτός από τον Μάριο Άντορφ, όπως ο Γκερτ Φρόμπε, ο Κερτ Μπόις και η Κάριν Μπαάλ.

Σκηνοθεσία: Βόλφγκανγκ Στάουντε
Σενάριο: Κερτ Φλάτοου, Χανς Βίλχελμ
Φωτογραφία: Φρίντλ Μπεχν-Γκρούντ
Μουσική: Χανς-Μάρτιν Μαγιέφσκι
Με τους Γκερτ Φρόμπε, Μάριο Άντορφ, Κερτ Μπόις, Κάριν Μπαάλ, Χέλεν Βίτα

Γερμανία/Γαλλία 1978, 145 λεπτά, FSK: από 16 ετών

Ο Μάριο Άντορφ και ο Βόλκερ Σλόντορφ ήταν σύντροφοι. Σε μια σειρά για τον Mario Adorf δεν μπορεί να λείπει το DIE BLECHTROMMEL. Σε αυτό υποδύεται τον Alfred Matzerath, τον πατέρα του Oskar Matzerath. Ο τελευταίος, γεννημένος το 1924 στην Ελεύθερη Πόλη του Δανζίγκ, αρνείται στα τρίτα του γενέθλια να μεγαλώσει περαιτέρω και να συμμετάσχει στον κόσμο των ενηλίκων. Με το τσίγκινο τύμπανο του, το αιώνιο παιδί εκφράζει την αντίθεσή του στους Ναζί και τους οπαδούς τους, και μόνο μετά το τέλος του πολέμου ο Όσκαρ αποφασίζει να μεγαλώσει ξανά, για να έχει λόγο στις αποφάσεις. Η λαμπρά σκηνοθετημένη και σε μεγάλο βαθμό
πιστή στην πρωτότυπη μορφή της ταινία του Σλόντορφ, βασισμένη στο μυθιστόρημα του νομπελίστα Γκύντερ Γκρας, ήταν η πρώτη γερμανική ταινία που κέρδισε το Όσκαρ για την καλύτερη μη αγγλόφωνη ταινία.

Σκηνοθεσία: Volker Schlöndorff
Σενάριο: Jean-Claude Carrière, Volker Schlöndorff, Franz Seitz
Φωτογραφία: Igor Luther
Μουσική: Μωρίς Ζαρ, Φρίντριχ Μάγιερ
Με τους Ντέιβιντ Μπένεντ, Άντζελα Βίνκλερ, Μάριο Άντορφ, Καθαρίνα Τάλμπαχ
«Η σκηνοθεσία, όσον αφορά τη σύλληψη της εικόνας και της καθοδήγησης των ηθοποιών, μπορεί κανείς με καλή συνείδηση να την χαρακτηρίσει ως ιδιοφυή. [Στην ταινία] δεν προστέθηκε τίποτα «για το σινεμά». Και όμως, η ταινία είναι «κινηματογράφος», που καθιστά την σύγχρονη ιστορία άμεσα βιώσιμη από τους ανθρώπους, κριτικά αλλά μακριά από κάθε «αμφισβητούμενη» αφαίρεση.» Από την κριτική έκθεση της κριτικής επιτροπής του FBW, 1979 

Γ/ΓΔΡ/Ι 1975, 111 λεπτά, FSK: από 16 ετών, γερμανική μεταγλώττιση

Ο μικρός υπάλληλος Γκέοργκις συλλαμβάνεται και οδηγείται στην μυστική αστυνομία. Υποτίθεται ότι είναι μέλος μιας απαγορευμένης υπόγειας οργάνωσης, αλλά ο ίδιος διακηρύσσει την αθωότητά του. Την επόμενη μέρα, ένας επιθεωρητής και ένας «διευθυντής» πρόκειται να μεταφέρουν τον ύποπτο στην πρωτεύουσα, στο κεντρικό γραφείο των μυστικών υπηρεσιών. Όμως, μετά από λίγα χιλιόμετρα, το αυτοκίνητο ακινητοποιείται λόγω βλάβης.
Ο Πέτερ Φλάισμαν, που συνήθως είναι ένας κινηματογραφικός ελεύθερος πνεύμα, αφηγείται εδώ με επικίνδυνα ήρεμο και συνεπή-πειθαρχημένο τρόπο μια καφκική κωμωδία. Οι Michel Piccoli, Ugo Tognazzi και Mario Adorf προσδίδουν σχεδόν ανθρώπινα χαρακτηριστικά στα πιόνια αυτού του έξυπνου, παραδειγματικά αφηρημένου πειράματος. Ο Ennio Morricone συμβάλλει στην κινηματογραφική ανησυχία με τη μινιμαλιστική του μουσική επένδυση.

Σκηνοθεσία: Peter Fleischmann
Σενάριο: Jean-Claude Carrière, Martin Walser, Peter Fleischmann, Lorenzo Gicca Palli
Φωτογραφία: Luciano Tovoli
Μουσική: Ennio Morricone
Με τους Michel Piccoli, Ugo Tognazzi, Mario Adorf, Adriana Asti

Γερμανία 1981, 115 λεπτά, FSK: από 16 ετών

Και ο Rainer Werner Fassbinder εμπιστεύτηκε τον Mario Adorf, ο οποίος υποδύθηκε για λογαριασμό του τον μεγιστάνα των κατασκευών Schuckert από το Κόμπουργκ στην ταινία LOLA. Ο τελευταίος επωφελείται το 1957 από τη διαφθορά και τον νεποτισμό. Όταν ο νέος υπεύθυνος οικοδομικών έργων von Bohm μετατίθεται στη μικρή πόλη της Βόρειας Βαυαρίας, ο Schuckert διαισθάνεται τον κίνδυνο. Σημείο συνάντησης των επιφανών προσωπικοτήτων της πόλης είναι η «Villa Fink», ένα ακμάζον οίκος ανοχής, από τον οποίο δεν μπορεί να περάσει ούτε ο ηθικά ακέραιος φον Μπομ. Όταν ο φον Μπομ ερωτεύεται τη Μαρί-Λουίζ, η οποία ως Λόλα είναι το αστέρι του οίκου ανοχής, το δράμα παίρνει τη δική του τροπή.

Σκηνοθεσία: Rainer Werner Fassbinder
Σενάριο: Peter Märthesheimer, Pea Fröhlich
Φωτογραφία: Xaver Schwarzenberger
Μουσική: Peer Raben
Με τους Barbara Sukowa, Armin Mueller-Stahl, Mario Adorf, Rosel Zech, Helga Feddersen, Karin Baal