Σκοπός του μη κερδοσκοπικού σωματείου είναι να υλοποιήσει τις επιθυμίες του ιδρυτή, όπως αυτές εκφράζονται στη διαθήκη του ζωγράφου Otto Ritschl της 3ης Οκτωβρίου 1971, καθιστώντας ένα σημαντικό μέρος του καλλιτεχνικού του έργου μόνιμα προσβάσιμο στο κοινό. Στη διαθήκη του, ο Ritschl χώρισε την περιουσία του σε μια βασική συλλογή αναπαλλοτρίωτων έργων ζωγραφικής και χαρακτικής και σε μια συλλογή έργων του που μπορούν να πωληθούν για τους σκοπούς της ένωσης.

Ο Museumsverein Otto Ritschl e.V. ιδρύθηκε από τον Otto Ritschl στο Βισμπάντεν το 1971. Προσκάλεσε φίλους και δημόσια πρόσωπα στο ίδρυμα και, δωρίζοντας τους πίνακές του στο κοινό, το συνδύασε με την πρόθεση να ιδρύσει ένα μουσείο προσβάσιμο από το κοινό για τη σημαντική του συλλογή πινάκων. Στο καταστατικό διατυπώνεται ένα υψηλό μορφωτικό επίπεδο, το οποίο θα πρέπει να υπηρετεί την πολιτιστική ανάπτυξη και ολοκλήρωση των ανθρώπων. Επιπλέον, αναμένεται η συνεργασία με μουσεία και γκαλερί άλλων πόλεων.

Η Ένωση Μουσείων Otto Ritschl, η οποία είχε μόνο λίγα μέλη, δεν μπόρεσε να ιδρύσει ένα Μουσείο Ritschl. Ως εκ τούτου, ιδρύθηκε η "Εταιρεία Φίλων του Otto Ritschl e.V." με σκοπό τη διατήρηση του σπιτιού του εργαστηρίου του στην Schumannstraße 50 ως πολιτιστικού τόπου συνάντησης και εκθεσιακού χώρου. Τα μέλη διοργάνωναν συναντήσεις για να συζητήσουν τις καλλιτεχνικές και πνευματικές ιδέες του Ritschl. Καθώς ο σύλλογος δεν μπόρεσε επίσης να διατηρήσει το στούντιο, η ίδρυση μιας γκαλερί Ritschl εγκαταλείφθηκε.

Το 1988, ο σύμβουλος διαχείρισης Tom Sommerlatte ανέλαβε την προεδρία της Ένωσης του Μουσείου Otto Ritschl και μαζί με τον τότε διευθυντή του Μουσείου Wiesbaden, Volker Rattemeyer, ανέπτυξαν μια ιδέα για τη διατήρηση της περιουσίας του Ritschl στο Μουσείο Wiesbaden. Το ύστερο έργο του Ritschl - και το κύριο έργο του - παρουσιάζει μια εγγύτητα με τη σύγχρονη αμερικανική ζωγραφική. Στο πλαίσιο του γενικού θέματος "Το χρώμα ως χωροδιαμεσολαβητική σχεδιαστική αξία", πίνακες του Ritschl και από ένα νέο απόκτημα των Mark Rothko και Ad Reinhardt εκτέθηκαν μαζί ως μόνιμα δάνεια στο Μουσείο Wiesbaden. Το 1997/98, το μουσείο παρουσίασε μια εκτεταμένη αναδρομική έκθεση του Otto Ritschl, η οποία συνοδεύτηκε από έναν πλούσια εικονογραφημένο κατάλογο.

Προκειμένου να διατηρηθεί το όνομα Ritschl ζωντανό για τους νέους καλλιτέχνες, απονεμήθηκε το "Βραβείο Otto Ritschl", το οποίο προσφέρει στον νικητή μια έκθεση στο Μουσείο Wiesbaden με κατάλογο και περιλαμβάνει χρηματικό έπαθλο. Οι βραβευθέντες ήταν οι Gotthard Graubner (2001), Ulrich Erben (2003), Kazuo Katase (2009) και Katharina Grosse (2015). Η ένωση απέκτησε ένα έργο του βραβευθέντος Erben ως μόνιμο δάνειο για το μουσείο. Το 2010, δώρισε δύο τριμερή ύστερα έργα του Ritschl στην ενορία των Εισοδίων της Θεοτόκου στο Wiesbaden-Kohlheck για μόνιμη έκθεση στο κτίριο της εκκλησίας που σχεδίασε ο Βερολινέζος αρχιτέκτονας Johannes Jackel.