Μόνο το 1968, όταν η εκκλησία στην Abeggstraße παραδόθηκε στην εκκλησία μετά από δύο χρόνια κατασκευής, το Βισμπάντεν είχε και πάλι μια εκκλησία αφιερωμένη στον προστάτη της πόλης Μαυρίκιο.

Η αρχική Mauritiuskirche, χτισμένη στο κέντρο της πόλης, καταστράφηκε από μεγάλη πυρκαγιά το 1850. Τη μνήμη της μνημονεύει μια ανάγλυφη άποψη της πόλης του παλιού Βισμπάντεν από τον Werner Kump στην πύλη εισόδου της σημερινής εκκλησίας Mauritius. Η εκκλησία στεγάζει επίσης τον θεμέλιο λίθο της υστερογοτθικής ανακαίνισης της χορωδίας του προηγούμενου κτιρίου, που χρονολογείται από το 1488, καθώς και έναν εξιλαστήριο σταυρό που δώρισε ο Heinz Humbach το 1382- και τα δύο ήταν κάποτε εντοιχισμένα στον εξωτερικό της τοίχο.

Η χωροταξική ιδέα των αρχιτεκτόνων Jürgen Jüchser και Peter Ressel, η οποία υλοποιήθηκε με ανοιχτόχρωμο εμφανές σκυρόδεμα, δίνει οπτική μορφή σε μια νέα ιδέα ενός τόπου λατρείας. Στην πρώτη φάση κατασκευής (1959-60), ο αρχιτέκτονας Martin Braunstorfinger κατασκεύασε την κάτω εκκλησία και το κοινοτικό κέντρο. Το μοναχικό καμπαναριό υψώνεται 20 μέτρα στον ουρανό πάνω από αυτό. Το εσωτερικό της εκκλησίας ανοίγεται στον επισκέπτη σαν μια μεγάλη σκηνή. Ο εικαστικός καλλιτέχνης Otto-Herbert Hajek (1927-2005) διαδραμάτισε όχι αμελητέο ρόλο στο σχεδιασμό του ιερού κτιρίου. Ανήκε στην πρωτοπορία των άτυπων γλυπτών στην Ευρώπη κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1950. Με τη νέα εκκλησία του Μαυρίκιου πραγματοποιήθηκε ένα συνολικό έργο τέχνης στο οποίο η γλυπτική και η αρχιτεκτονική μπόρεσαν να συγχωνευθούν σε μια δημιουργική ενότητα.

Köhler, Christian: Mauritiuskirchen in deutschen Landen, Ανόβερο 1986 [σ. 117].