Cmentarz Naurod
Cmentarz Naurod
Kirchhohl,
65207 Wiesbaden-Naurod
Połączenia
autobusowe
Linie 20, 21 i 22, przystanek: „Bernsteinstraße”
Osoba kontaktowa:
Urząd gminy Naurod: 06127-705810
Podobnie jak w Erbenheim, cmentarz w Naurod jest otoczony z trzech stron murem z łupków łamanych i położony na zachodzie, powyżej wsi; po zachodniej stronie pierwotny mur cmentarny został wyburzony w celu powiększenia powierzchni grobowej. Kamienna tablica w przeciwległym odcinku muru informuje odwiedzających, że cmentarz powstał w 1834 roku. Z pierwotnego układu terenu zachował się wewnętrzny podział powierzchni, która od głównej alei dzieli się na sześć sekcji.
Po II wojnie światowej w południowo-zachodnim narożniku powstało skromne pole honorowe z tablicami pamiątkowymi i pojedynczymi krzyżami poświęconymi poległym. W tej części znajdują się również dwa inne pomniki. Jeden z nich powstał ku pamięci wojny francusko-niemieckiej z lat 1870/71 — jest to prosty obelisk z piaskowca, który już w 1874 roku gmina Naurod poświęciła uczestnikom wojny. Trzeci pomnik składa się z wielkoformatowej płyty z piaskowca, na której wyryto nazwiska poległych mieszkańców Naurod z czasów I wojny światowej. Płytę otaczają cztery wyraziste, ekspresjonistyczne płaskorzeźby, a ze względu na podobieństwa do pomnika poległych w Heßloch można przypuszczać, że została ona wzniesiona również około 1925 roku.
W odróżnieniu od pozostałych opuszczonych i uprzątniętych poprzednich pomników na cmentarzach gminnych stolicy kraju związkowego, przeniesiono tu jeszcze kilka starszych nagrobków z czerwonego piaskowca. Przy wschodniej ścianie ponownie ustawiono proste stele poświęcone Eliese Klein (1826–1873) oraz krzyż na cokole poświęcony Georgowi Kieppowi (1795–1864), a na północ od nowej kaplicy pogrzebowej swoje nowe miejsce znalazła wysoka stela poświęcona byłemu burmistrzowi Friedrichowi Schneiderowi (1823–1862).
Na cmentarzu w Naurod dostępne są następujące rodzaje pochówku:
· Grób ziemny z możliwością wyboru miejsca dla dzieci
· Komora urnowa/ściana urnowa
Cmentarz
istnieje udokumentowanie od 1730 r.,
powierzchnia 10 374 m² (po rozbudowie w 2013 r.)
