Mistrz piekarski Adam Maldaner początkowo prowadził piekarnię na dolnej Friedrichstraße od 1859 roku. Wkrótce potem przejął piekarnię Jung przy Marktstraße obok "Hirschapotheke", a także otworzył małą kawiarnię. Jego syn Wilhelm kontynuował prowadzenie firmy. W 1908 r. kupił teren z gospodą "Zum Rappen" po drugiej stronie ulicy (Marktstraße 34). Zbudował tam nowy "Maldaner". Piekarnia i kawiarnia znajdowały się na pierwszym piętrze. Na parterze mieścił się zakład krawiecki i sklep z gotową odzieżą, a na tyłach budynku młyn kukurydziany i fabryka sucharów. Około 1910 r. Maldaner handlował pod nazwami "Kaffee Imperial", "Kaffee Habsburg" i "Kaffee Hohenzollern". W latach 1918/19 francuska okupacja skonfiskowała budynki, założyła biuro prasowe "Cooperative française" i wykorzystała kawiarnię jako dom towarowy z żywnością i winem, który był dostępny tylko dla francuskich wojskowych i francuskich cywilów.

Po śmierci Wilhelma Maldanera w 1917 r. wdowa po nim poślubiła restauratora Carla Schwerdtfegera, który nadał Café Maldaner styl wiedeńskiej kawiarni. W 1923 r. na parterze powstała kawiarnia i cukiernia, na pierwszym piętrze "Konzert - Café", a na drugim "Arcadia - Diele". W 2001 roku Michael Schulz i jego żona Renate Winkel przejęli kawiarnię od Josefine Jeuck, która prowadziła ją od 1956 roku. Dziś na dwóch piętrach nadal można cieszyć się tradycją kawiarni w wiedeńskim stylu. W 2011 roku Café Maldaner była pierwszą kawiarnią w Niemczech, która otrzymała nagrodę "Original Viennese Coffee House".

Brusberg, Horst i Annette: Café Maldaner. Historia
of a traditional Wiesbaden business, Wiesbaden 1997.

Jeuck, Josefine: 125 lat Café Maldaner, publikacja okolicznościowa Wiesbaden 1984.

Lau-Wagner, H.: Kawiarnia "Maldaner" obchodzi 125. urodziny. W: Wiesbadener Leben 12/1984 [s. 38].

Zbiór wycinków prasowych z Archiwum Miejskiego Wiesbaden, "Café Maldaner".