Joachim Kreck należał do grona postaci, które wywarły największy wpływ na niemiecką kulturę filmową. Jak poinformowała jego rodzina, zmarł w wieku 91 lat. „W Wiesbaden wiele zawdzięczamy Joachimowi Kreckowi” – mówi dr Patricia Becher, dyrektor ds. kultury – „był on prawdziwą instytucją w naszym mieście. Jego śmierć bardzo nas dotknęła”. 

Joachim Kreck znany jest w Wiesbaden przede wszystkim jako inicjator cyklu filmowego „Filme im Schloss” („Filmy w pałacu”), założonego w 1984 roku, który organizował wspólnie ze swoją żoną Deteliną Grigorovą-Kreck. W 2010 roku ten pełen tradycji cykl, odbywający się w pałacu w Biebrichu, został uhonorowany Nagrodą Kulturalną stolicy kraju związkowego Wiesbaden. Następnie otrzymał jeszcze sześć nagród w ramach Hesyjskiej Nagrody Kultury Filmowej. W 1999 roku Kreck założył Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych, który do dziś jest stałym elementem życia kulturalnego w Wiesbaden i poza nim. 

Twórczość filmowa Krecka obejmuje ponad 60 lat; był reżyserem i producentem filmowym, dyrektorem festiwalu oraz publicystą. W latach 1960–1964 Kreck kierował działem „Informacji i Dokumentacji” w Niemieckim Instytucie Filmowym. Następnie rozpoczął działalność na własną rękę i z wielką pasją poświęcił się produkcji i popularyzacji sztuki filmowej. Za swoje filmy otrzymał liczne nagrody, w tym w 1984 roku Niemiecką Nagrodę za Film Krótkometrażowy za „Eine Kohlenmine in Südwales”, a w 1998 roku tę samą nagrodę za „Ziganska musica”. 

Filmy Joachima Krecka były pokazywane na niezliczonych festiwalach filmowych, m.in. w Berlinie, San Sebastiánie, Chicago, Londynie, Melbourne, Annecy i Oberhausen. W wyniku współpracy z muzykiem i rysownikiem z Wiesbaden, Volkerem Kriegelem, w 1980 roku powstał wyróżniony nagrodą film krótkometrażowy „Der Falschspieler”. W jego twórczości filmowej odzwierciedla się również jego miłość do piłki nożnej. Kreck był członkiem klubu Eintracht Frankfurt od ponad 50 lat. Jego filmy krótkometrażowe „No 1” – portret bramkarza Eintrachtu Frankfurt, dr. Petera Kuntera – oraz „Einsatz aus besonderem Anlaß” (Akcja z szczególnej okazji), poświęcony pracy policji na stadionie Waldstadion, a także „Der Mann an der Seitenlinie” (Człowiek na linii bocznej) były już pokazywane w kinie Caligari. W 1993 roku powstał filmowy hołd dla legendarnego harmonijkarza Larry’ego Adlera pt. „Larry”, a trzy lata później „Die Hochzeitsmusiker” („Muzycy weselni”) – wielokrotnie nagradzany film muzyczno-taneczny z porywającą mieszanką pieśni romskich, folku bałkańskiego, jazzu i rock ’n’ rolla z północnej Bułgarii.