Τα κλασικά έργα ζωγραφικής έχουν ένα προσκήνιο και ένα φόντο. Μήπως, λοιπόν, η ταπετσαρία στον τοίχο αποτελεί το φόντο για ό,τι συμβαίνει στον χώρο; Ή μήπως η ταπετσαρία είναι ήδη το γεγονός και το φόντο είναι η αρχιτεκτονική στην οποία βρίσκεται; Ο Βερολινέζος καλλιτέχνης Bastian Muhr θέτει αυτά τα ερωτήματα στην παρέμβασή του «Tapetenwechsel» (27 Φεβρουαρίου – 28 Ιουνίου 2026) και τοποθετεί επιλεγμένα έργα από τη συλλογή του Μουσείου του Βισμπάντεν σε ταπετσαρίες που σχεδίασε ειδικά για την έκθεση.

«Εδώ και μερικά χρόνια ασχολούμαι με το σχεδιασμό ταπετσαριών. Σχεδιάζω μοτίβα που αλλάζουν κατά μήκος του τοίχου: τα μοτίβα κατανέμονται τυχαία στην επιφάνεια με τη βοήθεια ενός αλγορίθμου ή η μορφή των διακοσμητικών στοιχείων αλλάζει συνεχώς. Για μένα, το αποτέλεσμα είναι ένας συνδυασμός μοτίβου φόντου και συνθετικής τοιχογραφίας. Θεωρώ πολύ ελκυστικό το να τοποθετώ τα έργα ακριβώς σε αυτόν τον ενδιάμεσο χώρο». Bastian Muhr, καλλιτέχνης

Όπως και στα σχέδια με μολύβι του Muhr, η δομή των οποίων συνεχίζεται με ζαριά (εντελώς αναλογικά με το χέρι), ο αλγόριθμος εισάγει μια συνιστώσα που φέρνει σε διάλογο το σύστημα και την τύχη. Με την παρέμβασή του στον χώρο, στην αρχιτεκτονική που αυτός προσφέρει, ο Bastian Muhr δοκιμάζει την αντίληψη των θεατών. Όπως και στην εργασία για το δάπεδο «Zickzack» (2016 στον χώρο έργων του μουσείου), έτσι και οι ταπετσαρίες του δημιουργούν μια γραμμική δομή που εισχωρεί μεταξύ του τοίχου και του χώρου.