Dilthey, Wilhelm Christian Ludwig

Φιλόσοφος

Γεννήθηκε: 19/11/1833 στο Biebrich

πέθανε: 01.10.1911 στο Seis am Schlern (Τιρόλο)

Γιος του Μαξιμίλιαν Ντίλτεϊ, ο οποίος ήρθε στο Μπίεμπριχ ως εφημέριος της αυλής το 1828 και αργότερα έγινε πρύτανης και ανώτερος ιεροκήρυκας της αυλής το 1837, έδωσε απολυτήριο στο γυμνάσιο του Βισμπάντεν το 1852 και σπούδασε προτεσταντική θεολογία στη Χαϊδελβέργη και το Βερολίνο. Το 1856 πέρασε τις θεολογικές κρατικές εξετάσεις στο Βισμπάντεν και λίγο αργότερα τις φιλολογικές κρατικές εξετάσεις στο Βερολίνο, αλλά δεν μπόρεσε να αποφασίσει υπέρ του κληρικού ή του διδασκαλικού επαγγέλματος.

Αντίθετα, οι κλίσεις προς τη φιλοσοφία που του ξύπνησαν ο Κούνο Φίσερ και ο Φρίντριχ Άντολφ Τρέντελενμπουργκ τον οδήγησαν να ακολουθήσει πανεπιστημιακή καριέρα, η οποία τον οδήγησε μέσω Βασιλείας, Κιέλου και Μπρέσλαου στο Βερολίνο το 1882, όπου δίδαξε μέχρι το 1905. Αφού αρχικά επικεντρώθηκε στον Schleiermacher, στράφηκε όλο και περισσότερο σε φιλοσοφικά και συστηματικά θέματα, χωρίς να παραμελεί την ιστορική προοπτική.

Θεμελιώδης στη σκέψη του είναι η απομάκρυνσή του από τη θετικιστική, επιστημονική προσέγγιση και η στροφή του προς μια μέθοδο νόησης που βασίζεται στην ανθρώπινη συνείδηση και εμπειρία. Η ιστορία της φιλοσοφίας τον καταλογίζει ως έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της φιλοσοφίας της ζωής και έναν από τους συνιδρυτές των ανθρωπιστικών επιστημών ως ανεξάρτητου επιστημονικού κλάδου. Η ψυχολογία έλαβε επίσης σημαντικές ώσεις από αυτόν.

Η εκτεταμένη εκδοτική του δραστηριότητα αποδεικνύεται από τα "Gesammelte Schriften" (Συγκεντρωτικά κείμενα), από τα οποία έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα 20 τόμοι.

Ο Dilthey, από τον οποίο πήρε το όνομά του το σχολείο Dilthey στο Βισμπάντεν, είναι θαμμένος στο νεκροταφείο του Biebrich. Στο Biebrich, ένας δρόμος που πήρε το όνομά του και μια επιγραφή στο σπίτι όπου γεννήθηκε μνημονεύουν τον φιλόσοφο.

Misch, Clara (επιμ.): Ο νεαρός Dilthey. Ein Lebensbild in Briefen und Tagebüchern 1852-1870, 2η έκδ. Στουτγάρδη 1960.

Schüler, Winfried: Ο Wilhelm Dilthey και το πατρικό του σπίτι. In: 150 Jahre Diltheyschule, Wiesbaden 1994 [σσ. 102-107].