Dyckerhoff, Gustav Wilhelm Wernhard

Επιχειρηματίας

γεννηθείς: 12.10.1838 στο Mannheim

πέθανε: 12.01.1923 στο Biebrich

Αφού ολοκλήρωσε την εμπορική του μαθητεία στο Μπάμπεργκ και εργάστηκε για λίγο στην επιχείρηση του πατέρα του, ο Dyckerhoff εργάστηκε ως έμπορος στη Μασσαλία για δύο χρόνια από το 1859. Ιδιαίτερη σημασία για τη μετέπειτα επαγγελματική του σταδιοδρομία, ωστόσο, είχε η παραμονή του στην Αγγλία με την εταιρεία Schwann, Modera & Co στο Μάντσεστερ και στη συνέχεια στη Γλασκώβη της Σκωτίας.

Ενδιαφέρθηκε για το αγγλικό τσιμέντο, διερεύνησε την τεχνολογία παραγωγής και μετέφερε τις πληροφορίες στον πατέρα του Wilhelm Gustav Dyckerhoff, ο οποίος, μαζί με τον Carl Brentano, είχε δημιουργήσει ένα εργοστάσιο τσιμέντου στο Hattenheim στην περιοχή Rheingau από το 1861. Μετά την αποχώρηση του Brentano από την εταιρεία, ο Dyckerhoff και ο αδελφός του Rudolf Philipp Wilhelm Dyckerhoff έγιναν εταίροι στο εργοστάσιο τσιμέντου Portland Dyckerhoff & Söhne το 1864. Κατάφερε να προωθήσει την ποιότητα του γερμανικού τσιμέντου διεθνώς. Το 1895, η Dyckerhoff εξήγαγε το 25% (150.000 βαρέλια τσιμέντου) της παραγωγής της στις ΗΠΑ.

Ο Dyckerhoff δεν ήταν μόνο ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, αλλά και πρωτοπόρος στην εισαγωγή κοινωνικών διευκολύνσεων για τους υπαλλήλους του. Το 1864 - αμέσως μετά την ίδρυση της εταιρείας - ιδρύθηκε το δικό του ταμείο ασφάλισης υγείας των εργαζομένων της εταιρείας. Αυτό ακολουθήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1870 από ένα φιλανθρωπικό ταμείο για τους άπορους, ενώ έγιναν δωρεές σε μετρητά στους υπαλλήλους με την ευκαιρία οικογενειακών γιορτών ή επετείων. Οι αδελφοί δημιούργησαν ένα ίδρυμα 200.000 μάρκων για να παράσχουν μια ανεξάρτητη βάση για τα συνταξιοδοτικά προγράμματα των μακροχρόνιων υπαλλήλων.

Η Dyckerhoff τιμήθηκε πολλές φορές. Ήταν επίτιμος πολίτης του Mainz-Kastel, του Biebrich και του Flörsheim και του απονεμήθηκε ο τίτλος του μυστικού συμβούλου του εμπορίου καθώς και διάφορα μετάλλια.

Η σύζυγος του Gustav, Luise, διεύρυνε την κοινωνική πρόνοια για τους υπαλλήλους και τους εργάτες της εταιρείας, ιδρύοντας τη Σχολή Οικιακής Καθαριότητας του Amöneburg υπό την καθοδήγηση της Elise Kirchner. Εκεί, οι κόρες των υπαλλήλων της εταιρείας που είχαν εγκαταλείψει το σχολείο έλαβαν μονοετή εκπαίδευση στην καθαριότητα. Για τους γιους ιδρύθηκε σχολή αγοριών, όπου τα αγόρια διδάσκονταν, μεταξύ άλλων, ξυλουργική- στον λεγόμενο κήπο των αγοριών μάθαιναν πώς να καλλιεργούν φρούτα και λαχανικά. Η Luise ήταν επίσης ενεργή στην τοπική πολιτική ως μέλος της Ένωσης Γυναικών της Πατρίδας, η οποία ιδρύθηκε το 1892. Ήταν επίσης συνιδρύτρια και χορηγός του Volkswohnhaus στο Biebrich, ενός συμβουλευτικού κέντρου μητρότητας και μιας εγκατάστασης βρεφικού γάλακτος. Το 1916, η αυτοκράτειρα Auguste Viktoria της απένειμε το Luisenorden II. Τάξη για τις κοινωνικές της δραστηριότητες.