Πολυάριθμα μικρά λουτρά στη συνοικία των πηγών του Βισμπάντεν, τα οποία τροφοδοτούνταν από τις ιαματικές πηγές και τις δευτερεύουσες πηγές τους, αποτέλεσαν τον πυρήνα των πρώιμων εγκαταστάσεων σπα της πόλης από τα τέλη του Μεσαίωνα και μετά.

Όταν ο αριθμός των επισκεπτών των λουτρών αυξήθηκε τον 18ο αιώνα και μαζί του η ζήτηση για ξενοδοχειακά καταλύματα, η επέκταση των μικρών λουτρών στο στενόχωρο Quellenviertel περιορίστηκε από τον χώρο. Τα μεγάλα ξενοδοχεία όπως το Nassauer Hof ή το Hotel Rose χτίστηκαν στην άκρη της γειτονιάς. Στη θέση των πρώτων λουτρών στο Quellenviertel, οι ιδιοκτήτες λουτρών έχτισαν μικρότερα ξενοδοχεία τον 19ο αιώνα, τα οποία συχνά τροφοδοτούνταν από τις δευτερεύουσες πηγές.

Το Quellenviertel καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό σε αεροπορική επιδρομή τον Φεβρουάριο του 1945. Χρειάστηκε να περάσει η δεκαετία του 1950 για να συμφωνήσουν οι ιδιοκτήτες και η πόλη σε ένα κοινό βασικό σχέδιο ανοικοδόμησης με βάση τα σχέδια του αρχιτέκτονα Rudolf Dörr. Ακολούθησε η επέκταση των οδών Webergasse, Burgstrasse, An den Quellen και Langgasse. Όλο και περισσότερα εμπορικά κτίρια συμπλήρωναν την εικόνα του Quellenviertel, όπως και κτίρια κατοικιών, π.χ. η πολυκατοικία Vier Jahreszeiten που χτίστηκε το 1956-58 στη θέση του πρώην ξενοδοχείου Vierjahreszeiten. Τα κτίρια στην οδό Webergasse, που χτίστηκαν σύμφωνα με τα σχέδια του Dörr, είναι διατηρητέα κτίρια από τα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Η Quellenviertel εξακολουθεί να υφίσταται συνεχείς αλλαγές μέχρι σήμερα λόγω του ανασχεδιασμού του πεζόδρομου και των πολυάριθμων νέων σύγχρονων κτιρίων.