Wolf, Friedrich

Καθολικός κληρικός σύμβουλος

Γεννήθηκε: 07.01.1884 στο Wallmerod

Πέθανε: 04.03.1970 στο Wiesbaden

Αφού σπούδασε θεολογία στη Φούλντα, το Φράιμπουργκ και το Λίμπουργκ, ο Wolf χειροτονήθηκε ιερέας το 1908. Στη συνέχεια εργάστηκε ως εφημέριος σε διάφορες ενορίες, μεταξύ άλλων στη Φρανκφούρτη, προτού γίνει υποπρύτανης στο σεμινάριο του Λίμπουργκ το 1913 και ιερέας τμήματος από το 1914-18. Μετά τον πόλεμο, κατείχε ενοριακές θέσεις στο Kransberg και στο Frankfurt-Höchst.

Ο επίσκοπος Antonius Hilfrich του έδωσε τον τίτλο του πνευματικού συμβούλου το 1931 και τον διόρισε πρωτοπρεσβύτερο της ενορίας του Βισμπάντεν. Για λόγους υγείας, παραιτήθηκε από το αξίωμα του ενορίτη το 1953, αλλά παρέμεινε πρωτοπρεσβύτερος της πόλης μέχρι το 1962. Το 1949 του απονεμήθηκε το αξίωμα του Αποστολικού Πρωτονοτάριου με παπικό breve. Στην αιτιολόγηση, ο υπουργός Dr Franz Schramm εξήρε τη μεγάλη αφοσίωση του Wolf στον καθολικό πληθυσμό του Wiesbaden και του κρατιδίου της Έσσης μετά το 1945 και τις μεγάλες υπηρεσίες που είχε προσφέρει ως αποτέλεσμα. Το 1954, ο Wolf τιμήθηκε με τον Σταυρό του Τάγματος Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Ήδη από το 1934 είχε προειδοποιήσει ότι οι εθνικοσοσιαλιστές "αποτελειώνουν" την Εκκλησία με νομικά μέσα και είχε επίσης καλέσει τους επισκόπους να διαμαρτυρηθούν ανοιχτά γι' αυτό. Όπως και ο ίδιος, πολλοί Καθολικοί είχαν υποθέσει ότι η ναζιστική ηγεσία δεν θα τηρούσε το Ράιχ Κονκορδάτο του 1933. Υπό την αιγίδα του, οι ζημιές από τις βόμβες στην εκκλησία του Αγίου Βονιφάτιου αποκαταστάθηκαν μετά το 1945 και το εσωτερικό της εκκλησίας ανακαινίστηκε και βάφτηκε με την ευκαιρία της 100ης επετείου της το 1949.

Ο Wolf έγραφε επίσης άρθρα και γλωσσοδέτες για την εφημερίδα της επισκοπής. Μετά την παραίτησή του από εφημέριος, δημοσίευσε κείμενα για ιστορικά και λαογραφικά θέματα στην επετηρίδα της επισκοπής του Limburg και στην εφημερίδα της επισκοπής μέχρι τον θάνατό του.

Ο τάφος του βρίσκεται στο νότιο νεκροταφείο.