Dyckerhoff, Hans Wilhelm Rudolf

Przemysłowiec

Urodzony: 25.05.1899 w Biebrich

Zmarł: 22.06.1969 w Heidelbergu

Po ukończeniu szkoły Dyckerhoff wziął czynny udział w I wojnie światowej. Od 1919 r. studiował ekonomię i zarządzanie przedsiębiorstwami na uniwersytetach w Kolonii i Monachium, w 1921 r. ukończył Monachijską Szkołę Handlową, a w 1922 r. uzyskał tytuł doktora ekonomii na Uniwersytecie w Würzburgu.

Po pracy w Hamburgu i Rotterdamie, przeniósł się do Dyckerhoff & Widmann w Santiago de Chile w 1925 roku, a następnie pracował dla Eduardo Soli Reynaud (przemysł cementowy) w Buenos Aires. W 1927 roku dołączył do Dyckerhoff & Söhne GmbH i został autoryzowanym sygnatariuszem w 1929 roku. W 1936 r. został zastępcą członka zarządu Dyckerhoff Portland Zementwerke AG, a w 1938 r. pełnoprawnym członkiem. Jako uczestnik kampanii afrykańskiej, Dyckerhoff został wzięty do niewoli w Tunisie w 1943 r., którą w większości spędził w Teksasie (USA). Po powrocie do domu w czerwcu 1946 r. pracował nad kroniką firmy, aż w 1948 r. mógł wznowić pracę jako pełnoprawny członek zarządu. W latach 1959-65 pełnił funkcję Rzecznika Zarządu, a w 1966 r. został członkiem Rady Nadzorczej. W latach 1954-67 Dyckerhoff był prezesem Izby Przemysłowo-Handlowej w Wiesbaden, której później został honorowym prezesem.

Dyckerhoff był zaangażowany w działalność licznych krajowych i międzynarodowych stowarzyszeń przemysłu cementowego. Był przewodniczącym Komitetu "Beton w transporcie", członkiem Komitetu Konsultacyjnego Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w Luksemburgu, członkiem Zarządu Stowarzyszenia Badań Drogowych i prezesem Międzynarodowej Federacji Drogowej w Genewie. Dyckerhoff został odznaczony Wielkim Krzyżem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec z Gwiazdą oraz Srebrną Odznaką Honorową Miasta Wiesbaden.