Fabry, Edmund
Fabry, Edmund
Architekt, malarz, rysownik, grafik
Urodzony: 20.02.1892 w Norderney
Zmarł: 14.11.1939 w Wiesbaden
W 1930 roku Fabry wraz z Arnoldem Henslerem zaprojektował pomnik wojenny na Nerobergu w Wiesbaden. W latach 1931–1932 wraz z architektem krajobrazu Wilhelmem Hirschem zaprojektował kompleks fontann w parkach Reisinger i Herbert. Również na Nerobergu zaprojektował w latach 1933–1934 wraz z Franzem Schusterem i Wilhelmem Hirschem kąpielisko Opelbad. Już w 1916 roku Fabry nawiązał kontakt z kolekcjonerem sztuki Heinrichem Kirchhoffem.
Jako malarz i grafik dał się poznać pod koniec I wojny światowej. W 1917 roku jego prace były prezentowane na wystawach frankfurckiego marszanda Ludwiga Schamesa (1852–1922) oraz Nassauischen Kunstvereins e.V. Muzeum w Wiesbaden posiada różne jego prace na papierze, przedstawiające pejzaże i architekturę. Świadczą one o tym, że około 1917 roku był artystą zorientowanym stylistycznie i kolorystycznie na ekspresjonizm, skłaniającym się ku abstrakcji. W 1920 roku został członkiem „Darmstädter Sezession”, do której należeli również jego koledzy po fachu z Wiesbaden: Arnold Hensler, Otto Ritschl i Josef Eberz.
Jako malarz i rysownik tworzył głównie martwe natury i obrazy architektury. W 1921 roku Fabry był kuratorem wystawy zbiorowej zorganizowanej przez Nassauischen Kunstverein e.V. oraz Gesellschaft für Bildende Kunst. Na wystawie tej prezentowano również dzieła Aleksieja von Jawlenskiego. W swoich wspomnieniach Jawlensky napisał później, że zaliczał Fabry’ego do grona swoich najważniejszych przyjaciół, którzy skłonili go do osiedlenia się w Wiesbaden. Fabry, Jawlensky i jego syn Andreas, Arnold Hensler, Elisabeth (Lisa) Kümmel, Alo Altripp oraz 22 innyświatowej. W 1917 roku jego prace były prezentowane na wystawach frankfurckiego marszanda Ludwiga Schamesa (1852–1922) oraz Nassauischen Kunstvereins e.V. Muzeum w Wiesbaden posiada różne jego prace na papierze, przedstawiające pejzaże i architekturę. Świadczą one o tym, że około 1917 roku był artystą zorientowanym stylistycznie i kolorystycznie na ekspresjonizm, skłaniającym się ku abstrakcji. W 1920 roku został członkiem „Darmstädter Sezession”, do której należeli również jego koledzy po fachu z Wiesbaden: Arnold Hensler, Otto Ritschl i Josef Eberz.
Jako malarz i rysownik tworzył głównie martwe natury i obrazy architektury. W 1921 roku Fabry był kuratorem wystawy zbiorowej zorganizowanej przez Nassauischen Kunstverein e.V. oraz Gesellschaft für Bildende Kunst. Na wystawie tej prezentowano również dzieła Aleksieja von Jawlenskiego. W swoich wspomnieniach Jawlensky napisał później, że zaliczał Fabry’ego do grona swoich najważniejszych przyjaciół, którzy skłonili go do osiedlenia się w Wiesbaden. Fabry, Jawlensky i jego syn Andreas, Arnold Hensler, Elisabeth (Lisa) Kümmel, Alo Altripp oraz 22 innych artystów byli członkami Stowarzyszenia Wolnych Artystów w Wiesbaden, które zostało założone w 1925 roku przez Ritschla.
Literatura
Fäthke, Bernd: Alexej Jawlensky, Heads etched and painted. The Wiesbaden Years. Draheim Gallery, Wiesbaden 2012 [s. 8 f.].
Großkinsky, Manfred: Edmund Fabry. W: Expressionismus im Rhein-Main-Gebiet, Künstler-Händler-Sammler, Frankfurt nad Menem 2011 [s. 393].