„Błękitny Jeździec” to krąg niezwykle różnorodnych osobowości, które wniosły wizjonerski wkład w dziedzinie teorii estetyki, malarstwa, grafiki, literatury i muzyki. Dzięki dwóm wystawom zorganizowanym w latach 1911 i 1912 oraz almanachowi wydanemu w 1912 roku uosabia on subiektywizację w sztuce, uwolnienie koloru od przedmiotu oraz ideę równorzędności form wyrazu artystycznego z różnych epok, gatunków i regionów. Tym samym jest on częścią międzynarodowych ruchów awangardowych sprzed pierwszej wojny światowej.

Do dziś niemal całkowicie niezbadane pozostaje, jaki ogromny wkład miały poszczególne artystki z kręgu „Blauer Reiter” w rozwoju modernizmu, jakie strategie i sieci kontaktów stworzyły, aby móc prowadzić życie jako niezależne artystki pomimo panującej wówczas, całkowicie im nieprzychylnej struktury norm społecznych, oraz kim w ogóle były te, niekiedy całkowicie zapomniane artystki, których biografie trudno jest odtworzyć – to właśnie tematy wystawy „Die Blauen Reiterinnen”.