Ημερομηνία:
Μεγάλο Σάββατο, 4 Απριλίου 2026, 16:00–18:00

Θέμα:
Φιλοσοφικές σκέψεις για τη δολοφονία τυράννων: Μπορεί η στοχευμένη δολοφονία ενός ατόμου να δικαιολογηθεί;

Τόπος:
Kunsthaus, Schulberg 10

Κόστος συμμετοχής
10,00 ευρώ

Αμέσως κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος των ισραηλινο-αμερικανικών αεροπορικών επιθέσεων εναντίον του Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου 2026, σκοτώθηκε ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ. Ο θάνατος του Χαμενεΐ επιβεβαιώθηκε επίσημα από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν την 1η Μαρτίου 2026. Σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας New York Times, η δολοφονία του Χαμενεΐ είχε προγραμματιστεί εδώ και καιρό και στη συνέχεια εκτελέστηκε με απόλυτη ακρίβεια.

Όπως έδειξαν και δείχνουν οι ημέρες και οι εβδομάδες που ακολούθησαν τις πρώτες επιθέσεις στις 28 Φεβρουαρίου, η δολοφονία του Χαμενεΐ δεν οδήγησε σε γρήγορο τέλος των πολεμικών συγκρούσεων· κατά τη στιγμή της σύνταξης της παρούσας ανακοίνωσης, στις 22 Μαρτίου 2026, η βία στην περιοχή του Χρυσού έχει συνεχώς κλιμακωθεί. Επίσης, το καθεστώς στο Ιράν δεν φαίνεται να έχει υποστεί αξιοσημείωτη πίεση από το εσωτερικό μετά την έναρξη των ισραηλινοαμερικανικών επιθέσεων. Επομένως, στο βαθμό που ο στόχος της δολοφονίας του Χαμενεΐ ήταν, αφενός, η ταχεία λήξη της βίαιης σύγκρουσης στην περιοχή και/ή, αφετέρου, η παρακίνηση ιρανών παραγόντων προς την ανατροπή του καθεστώτος, οι στόχοι αυτοί προφανώς δεν έχουν επιτευχθεί.

Ωστόσο, παίζουν καθόλου ρόλο οι συνέπειες μιας τέτοιας δολοφονίας στην αξιολόγηση της ίδιας της πράξης; Και τι γίνεται με τα άλλα άτομα που έχασαν τη ζωή τους κατά την επίθεση στην κατοικία του Χαμενεΐ στο Τεχεράνη στις 28 Φεβρουαρίου – τι ρόλο παίζει ο θάνατός τους; Όπως επιβεβαιώθηκε επίσημα, κατά την επίθεση στην κατοικία του Χαμενεΐ έχασαν τη ζωή τους μια ολόκληρη σειρά μελών της ηγετικής ομάδας του ιρανικού καθεστώτος. Πρέπει όμως να υποθέσουμε ότι, επιπλέον, σκοτώθηκαν και άλλα άτομα που βρίσκονταν στην κατοικία του Χαμενεΐ κατά τη στιγμή της επίθεσης και τα οποία πιθανώς δεν διαδραμάτιζαν κάποιο ιδιαίτερο ρόλο για το καθεστώς, π.χ. οικιακοί βοηθοί και διοικητικοί υπάλληλοι. Είναι δικαιολογημένο να δεχτούμε αυτούς τους θανάτους για να εξοντώσουμε έναν τύραννο;