Τι κρύβεται πίσω από το όνομα «Walhalla»;
Βανέσα: Στη νορβηγική μυθολογία, ο όρος σημαίνει «Αίθουσα των Πεσόντων». Πιστευόταν ότι οι πεσόντες στον πόλεμο συγκεντρώνονταν σε αυτόν τον μυθικό τόπο, τον οποίο κυβερνούσε ο πατέρας των θεών, Όντιν. Γύρω στο 1900, τα βαριετέ και τα λαϊκά θέατρα άρχισαν να ονομάζονται «Walhalla», εν μέρει και για να παραπέμπουν με παρωδιακό τρόπο στον μυθολογικό ναό της δόξας.

Γιατί αξίζει να ανακαινιστεί το Walhalla;
Βανέσα: Η αρχιτεκτονική διαμορφώνει την ατμόσφαιρα και επηρεάζει τον τρόπο ζωής. Το Βισμπάντεν έχει ένα εντελώς δικό του στυλ, χάρη στην εξαιρετικά ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική του ιστορικισμού που έχει διατηρηθεί. Το Walhalla, ένα μεμονωμένο πολιτιστικό μνημείο, αποτελεί μέρος αυτής της ιδιαιτερότητας, μέρος αυτού του χαρακτηριστικού αστικού τοπίου καθώς και της ζωής πολλών κατοίκων του Βισμπάντεν και, ως εκ τούτου, μέρος της ιστορίας της πρωτεύουσας του κρατιδίου, του Βισμπάντεν, που συνεχίζεται. Δεν διαθέτει κάθε πόλη έναν τόσο μοναδικό και χαρακτηριστικό πολιτιστικό χώρο. Μέσω του πολιτιστικού και αρχιτεκτονικού έργου ανάπτυξης, μετατρέπουμε το «Walhalla» από το ιστορικό πλαίσιο χρήσης του σε έναν μελλοντικό πολιτιστικό χώρο που πληροί όλες τις απαιτήσεις που θέτει σήμερα η κοινωνία μας στους πολιτιστικούς χώρους και τη χρήση τους. Γι’ αυτό και η ανακαίνιση αξίζει από διπλή άποψη: διατηρούμε ένα μοναδικό ιστορικό κτίριο, το εκσυγχρονίζουμε τεχνικά και καθιστούμε έτσι δυνατή την αναζωογόνησή του μέσω μιας σύγχρονης προγραμματικής προσέγγισης, η οποία θα απευθύνεται σε ολόκληρη την αστική κοινωνία.

Ποια είναι η τρέχουσα κατάσταση (Ιούνιος 2026);
Βανέσα: Στο Walhalla πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή αποκατάσταση από ρύπους. Όλα τα μολυσμένα υλικά αφαιρούνται και απορρίπτονται σύμφωνα με τους κανόνες. Οι συντηρητές έχουν χαρτογραφήσει όλες τις ζημιές και έχουν αρχίσει στην Αίθουσα των Καθρεφτών να αφαιρούν το χρώμα διασποράς της δεκαετίας του ’70. Αυτό σφραγίζει τους τοίχους, κάτι που είναι μάλλον δυσμενές για ένα κτίριο στην πόλη των πηγών, το Βισμπάντεν. Η υγρασία πρέπει να μπορεί να διαχέεται από τους τοίχους, ώστε η τοιχοποιία να παραμένει στεγνή. Και τον Ιούλιο θα κατεδαφιστεί ένας από τους πλευρικούς κλίτους κατά μήκος της αίθουσας εκδηλώσεων. Σκοπός είναι να διαπιστωθεί αν, εκτός από τα ιστορικά αετώματα, έχουν διασωθεί και άλλα υπολείμματα της ιστορικής πρόσοψης, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να χρησιμεύσουν ως σημείο αναφοράς για τη διαμόρφωση των νέων προσόψεων. Γιορτάζουμε αυτή την πρόοδο στις 15 Σεπτεμβρίου κατά την Ημέρα Δράσης «Walhalla» (Ανοίγει σε νέα καρτέλα), η οποία θα πραγματοποιηθεί γύρω από το Walhalla και στη Βιβλιοθήκη «Mauritius».

Πώς πρέπει να φανταστεί κανείς μια βραδιά στο Walhalla τον 19ο αιώνα;
Βανέσα: Θα παραθέσω ένα απόσπασμα από το άρθρο της εφημερίδας «Rheinischer Kurier», που δημοσιεύθηκε με αφορμή τα εγκαίνια στις 17 Σεπτεμβρίου 1897: «Ήδη από το πρωί της χθεσινής ημέρας, πλήθη κόσμου συρρέουν για να θαυμάσουν το νεόκτιστο θαύμα. [...] Γύρω στις 8 η κάτω αίθουσα ήταν γεμάτη και λίγο αργότερα δεν υπήρχε ούτε στο μπαλκόνι ούτε στα θεωρεία ούτε ένα ελεύθερο μέρος – τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί. [...] Λίγα λεπτά μετά τις 8 η ορχήστρα του θεάτρου, υπό τη διεύθυνση του μαέστρου κ. Zimmer, έπαιξε την εορταστική πορεία του Walhalla [...] Πρώτη εμφανίστηκε στη σκηνή η δεσποινίς Emilie Robert ως τραγουδίστρια συναυλιών. «Η δεσποινίς, παρακινούμενη από τον ενθουσιώδη ενθουσιασμό του κοινού, ερμήνευσε τρία τραγούδια με τη γοητευτική και ευχάριστα συγκινητική φωνή της.» Το άρθρο είναι πολύ πιο εκτενές και συνιστώ μια επίσκεψη στο Δημοτικό Αρχείο, όπου υπάρχουν περαιτέρω έγγραφα που αναφέρονται στο πρόγραμμα γύρω στο 1900. Παρεμπιπτόντως, εξακολουθώ να αναζητώ τις παρτιτούρες αυτής της «Εορταστικής Πορείας του Βαλχάλα», την οποία συνέθεσε ο μαέστρος Ζίμερ για το θέατρο. Θα ήταν υπέροχο να μπορέσουμε να την παίξουμε κατά την επανέναρξη το 2030! Θα ήμουν ευγνώμων για οποιαδήποτε πληροφορία.

Πώς έχει εξελιχθεί η χρήση του κτιρίου με την πάροδο των ετών;
Βανέσα: Ένα πρώτο βήμα κατά την εκπόνηση της πρότασής μου για τη χρήση του κτιρίου (Ανοίγει σε νέα καρτέλα) ήταν να ανατρέξω στην ιστορία του και στις διάφορες λειτουργίες του από το 1897 έως το κλείσιμό του το 2017. 

• Ξεκίνησε με παραστάσεις βαριετέ και θεάτρου, στις οποίες περιλαμβάνονταν και παραστάσεις οπερέτας, όπως για παράδειγμα του εβραίου συνθέτη από το Βίσμπαντεν, Χάιντς Λέβιν, ο οποίος δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Στις 18 Απριλίου 1946, η εβραϊκή κοινότητα γιόρτασε το Πάσχα στο «Βαλχάλα», μια ιστορία που με συγκίνησε πολύ, όταν ο Στιβ Λάνταου την υπέβαλε στο πλαίσιο της δράσης μου «Η ιστορία μου στο Βαλχάλα».
• Με το «Bambikino», οι ταινίες δεν προβάλλονταν πλέον μόνο στην αίθουσα εκδηλώσεων, αλλά και στο υπόγειο.
• Στη δεκαετία του ’50, το «Walhalla» ανήκε σε έναν μάγειρα από την Άνω Βαυαρία, και ως εκ τούτου υπήρχε βαυαρική γαστρονομία, καθώς και πίστα μπόουλινγκ στο υπόγειο.
• Έχει καταγραφεί μια εμφάνιση του Έλβις, ενώ η τζαζ σκηνή έβρισκε εδώ το στέκι της. Ο θείος μου ήταν DJ στο «Big Apple», το οποίο άνοιξε το 1975, και το Κρατικό Θέατρο χρησιμοποίησε το κτίριο ως προσωρινό χώρο παραστάσεων, κάτι που οργανωτικά δεν ήταν τόσο εύκολο, επειδή ο χώρος στο «Walhalla» δεν επαρκούσε για τις ανάγκες ενός θιάσου με εργαστήρια. Υπάρχει μια ζωντανή αλληλογραφία του κ. Janowsky, του τότε διευθύνοντος καλλιτεχνικού διευθυντή – ο οποίος, παρεμπιπτόντως, είχε υπογράψει και το συμβόλαιο του ντεμπούτου μου στο Κρατικό Θέατρο του Βισμπάντεν εκείνη την εποχή – με την τότε υπεύθυνη πολιτισμού Margarete Goldmann, την οποία μπορεί κανείς επίσης να διαβάσει στο Δημοτικό Αρχείο.
• Με τη Sigrid Skoetz, το Walhalla αναζωογονήθηκε καγια τη χρήση του κτιρίου (Ανοίγει σε νέα καρτέλα) ήταν να ανατρέξω στην ιστορία του και στις διάφορες λειτουργίες του από το 1897 έως το κλείσιμό του το 2017. 
  • Ξεκίνησε με παραστάσεις βαριετέ και θεάτρου, στις οποίες περιλαμβάνονταν και παραστάσεις οπερέτας, όπως για παράδειγμα του εβραίου συνθέτη από το Βίσμπαντεν, Χάιντς Λέβιν, ο οποίος δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Στις 18 Απριλίου 1946, η εβραϊκή κοινότητα γιόρτασε το Πάσχα στο «Βαλχάλα», μια ιστορία που με συγκίνησε πολύ, όταν ο Στιβ Λάνταου την υπέβαλε στο πλαίσιο της δράσης μου «Η ιστορία μου στο Βαλχάλα».
  • Με το «Bambikino», οι ταινίες δεν προβάλλονταν πλέον μόνο στην αίθουσα εκδηλώσεων, αλλά και στο υπόγειο.
  • Στη δεκαετία του ’50, το «Walhalla» ανήκε σε έναν μάγειρα από την Άνω Βαυαρία, και ως εκ τούτου υπήρχε βαυαρική γαστρονομία, καθώς και πίστα μπόουλινγκ στο υπόγειο.
  • Έχει καταγραφεί μια εμφάνιση του Έλβις, ενώ η τζαζ σκηνή έβρισκε εδώ το στέκι της. Ο θείος μου ήταν DJ στο «Big Apple», το οποίο άνοιξε το 1975, και το Κρατικό Θέατρο χρησιμοποίησε το κτίριο ως προσωρινό χώρο παραστάσεων, κάτι που οργανωτικά δεν ήταν τόσο εύκολο, επειδή ο χώρος στο «Walhalla» δεν επαρκούσε για τις ανάγκες ενός θιάσου με εργαστήρια. Υπάρχει μια ζωντανή αλληλογραφία του κ. Janowsky, του τότε διευθύνοντος καλλιτεχνικού διευθυντή – ο οποίος, παρεμπιπτόντως, είχε υπογράψει και το συμβόλαιο του ντεμπούτου μου στο Κρατικό Θέατρο του Βισμπάντεν εκείνη την εποχή – με την τότε υπεύθυνη πολιτισμού Margarete Goldmann, την οποία μπορεί κανείς επίσης να διαβάσει στο Δημοτικό Αρχείο.
  • Με τη Sigrid Skoetz, το Walhalla αναζωογονήθηκε καγια τη χρήση του κτιρίου (Ανοίγει σε νέα καρτέλα) ήταν να ανατρέξω στην ιστορία του και στις διάφορες λειτουργίες του από το 1897 έως το κλείσιμό του το 2017. 
    • Ξεκίνησε με παραστάσεις βαριετέ και θεάτρου, στις οποίες περιλαμβάνονταν και παραστάσεις οπερέτας, όπως για παράδειγμα του εβραίου συνθέτη από το Βίσμπαντεν, Χάιντς Λέβιν (Ανοίγει σε νέα καρτέλα), ο οποίος δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Στις 18 Απριλίου 1946, η εβραϊκή κοινότητα γιόρτασε το Πάσχα στο «Βαλχάλα», μια ιστορία που με συγκίνησε πολύ, όταν ο Στιβ Λάνταου την υπέβαλε στο πλαίσιο της δράσης μου «Η ιστορία μου στο Βαλχάλα».
    • Με το «Bambikino», οι ταινίες δεν προβάλλονταν πλέον μόνο στην αίθουσα εκδηλώσεων, αλλά και στο υπόγειο.
    • Στη δεκαετία του ’50, το «Walhalla» ανήκε σε έναν μάγειρα από την Άνω Βαυαρία, και ως εκ τούτου υπήρχε βαυαρική γαστρονομία, καθώς και πίστα μπόουλινγκ στο υπόγειο.
    • Έχει καταγραφεί μια εμφάνιση του Έλβις, ενώ η τζαζ σκηνή έβρισκε εδώ το στέκι της. Ο θείος μου ήταν DJ στο «Big Apple», το οποίο άνοιξε το 1975, και το Κρατικό Θέατρο χρησιμοποίησε το κτίριο ως προσωρινό χώρο παραστάσεων, κάτι που οργανωτικά δεν ήταν τόσο εύκολο, επειδή ο χώρος στο «Walhalla» δεν επαρκούσε για τις ανάγκες ενός θιάσου με εργαστήρια. Υπάρχει μια ζωντανή αλληλογραφία του κ. Janowsky, του τότε διευθύνοντος καλλιτεχνικού διευθυντή – ο οποίος, παρεμπιπτόντως, είχε υπογράψει και το συμβόλαιο του ντεμπούτου μου στο Κρατικό Θέατρο του Βισμπάντεν εκείνη την εποχή – με την τότε υπεύθυνη πολιτισμού Margarete Goldmann, την οποία μπορεί κανείς επίσης να διαβάσει στο Δημοτικό Αρχείο.
    • Με τη Sigrid Skoetz, το WalhΧάιντς Λέβιν (Ανοίγει σε νέα καρτέλα), ο οποίος δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Στις 18 Απριλίου 1946, η εβραϊκή κοινότητα γιόρτασε το Πάσχα στο «Βαλχάλα», μια ιστορία που με συγκίνησε πολύ, όταν ο Στιβ Λάνταου την υπέβαλε στο πλαίσιο της δράσης μου «Η ιστορία μου στο Βαλχάλα».
    • Με το «Bambikino», οι ταινίες δεν προβάλλονταν πλέον μόνο στην αίθουσα εκδηλώσεων, αλλά και στο υπόγειο.
    • Στη δεκαετία του ’50, το «Walhalla» ανήκε σε έναν μάγειρα από την Άνω Βαυαρία, και ως εκ τούτου υπήρχε βαυαρική γαστρονομία, καθώς και πίστα μπόουλινγκ στο υπόγειο.
    • Έχει καταγραφεί μια εμφάνιση του Έλβις, ενώ η τζαζ σκηνή έβρισκε εδώ το στέκι της. Ο θείος μου ήταν DJ στο «Big Apple», το οποίο άνοιξε το 1975, και το Κρατικό Θέατρο χρησιμοποίησε το κτίριο ως προσωρινό χώρο παραστάσεων, κάτι που οργανωτικά δεν ήταν τόσο εύκολο, επειδή ο χώρος στο «Walhalla» δεν επαρκούσε για τις ανάγκες ενός θιάσου με εργαστήρια. Υπάρχει μια ζωντανή αλληλογραφία του κ. Janowsky, του τότε διευθύνοντος καλλιτεχνικού διευθυντή – ο οποίος, παρεμπιπτόντως, είχε υπογράψει και το συμβόλαιο του ντεμπούτου μου στο Κρατικό Θέατρο του Βισμπάντεν εκείνη την εποχή – με την τότε υπεύθυνη πολιτισμού Margarete Goldmann, την οποία μπορεί κανείς επίσης να διαβάσει στο Δημοτικό Αρχείο.
    • Με τη Sigrid Skoetz, το Walhalla αναζωογονήθηκε και κατακτήθηκε από το 2001 και μετά μέσω του συλλόγου Walhalla-Theater.
    • Το 2017, το θέατρο αναγκάστηκε να κλείσει για λόγους πυρασφάλειας.

Ποιες είναι οι ιδιαίτερες προκλήσεις;
Βανέσα: Τα εγκαίνια έχουν προγραμματιστεί για το 2030. Αν πάρω για παράδειγμα τον εξειδικευμένο σχεδιασμό της τεχνολογίας σκηνής και εκδηλώσεων, τότε το καθήκον εδώ δεν είναι απλώς να κρεμάσουμε νέους προβολείς σε μια υπάρχουσα βάση και να τους συνδέσουμε – κάτι τέτοιο δεν υπάρχει –, αλλά να συνεργαστούμε με εξειδικευμένους σχεδιαστές, την υπηρεσία διατήρησης μνημείων, αρχιτέκτονες, τη SEG και άλλους εμπλεκόμενους να καθορίσουμε πού στην αίθουσα εκδηλώσεων, παρά την οροφή από συρματόπλεγμα και το στόκο, μπορεί να τοποθετηθεί ο εξοπλισμός έτσι ώστε το κοινό να βλέπει αργότερα κάτι και ο ηχητικός εξοπλισμός να συμβάλλει σε μια καλή ακουστική εμπειρία. Και πώς μπορεί να υποστηριχθεί το φορτίο, δηλαδή το βάρος του εξοπλισμού; Εδώ καλείται να παρέμβει ο ειδικός σχεδιαστής στατικής. Τα μικρά βήματα επεξεργάζονται από πολλούς ειδικούς και, χάρη στη δομή του έργου, η οποία επιτρέπει τη σύγκλιση των αντίστοιχων ομάδων σε επιτροπές και ομάδες εργασίας, προχωράμε προσεκτικά, βήμα προς βήμα. Στόχος είναι το κτίριο να ανακαινιστεί αργότερα με επαγγελματισμό και ταυτόχρονα να είναι λειτουργικά άρτιο. Και φυσικά, σε μια ανακαίνιση υφιστάμενου κτιρίου πάντα υπάρχουν εκπλήξεις – ακόμα και ευχάριστες! Για παράδειγμα, μόλις ανακαλύφθηκε ότι η ιστορική πύλη της σκηνής έχει διατηρηθεί, τουλάχιστον εν μέρει, πίσω από μια επένδυση. Τώρα αποκαλύπτεται κομμάτι κομμάτι και ο χώρος αποκτά μια επιπλέον ποιότητα.

Πώς θα αξιοποιηθεί το Walhalla στο μέλλον;
Βανέσα: Η Πολιτιστική Επιτροπή εξέφρασε ρητά στο μανιφέστο της την επιθυμία να ληφθούν υπόψη όλα τα είδη τέχνης στο πρόγραμμα. Το Walhalla διαθέτει πλέον πολύ διαφορετικούς χώρους, τόσο όσον αφορά την ατμόσφαιρα όσο και τη χωρητικότητα, και αυτές είναι οι ιδανικές προϋποθέσεις για έναν χώρο φεστιβάλ που θα ασχολείται με όλες τις καλλιτεχνικές κατηγορίες. Προγραμματίζονται εκδηλώσεις όπως χορός, θέατρο, περφόρμανς, συναυλίες, εκθέσεις και αναγνώσεις. Το Walhalla θα αποτελέσει τόσο τον κεντρικό χώρο με δικά του φεστιβαλικά προγράμματα, όσο και έναν από τους πολλούς χώρους διεξαγωγής υφιστάμενων φεστιβάλ.

Το Walhalla σχεδιάζεται ως χώρος συνεργασίας. Έτσι, η γειτονική βιβλιοθήκη Mauritius-Mediathek θα δημιουργήσει μια «βιβλιοθήκη αντικειμένων» στο ισόγειο, όπου προγραμματίζονται επίσης εστίαση και «τρίτος χώρος». Ο όρος «Τρίτος Χώρος» προέρχεται από την κοινωνιολογία και σημαίνει, καταρχήν, απλώς ότι κάποιος δεν βρίσκεται ούτε στο σπίτι («Πρώτος Χώρος»), ούτε στη δουλειά ή στο σχολείο (Δεύτερος Χώρος), αλλά βρίσκεται σε έναν τρίτο χώρο διαμονής, ένα σημείο συνάντησης της γειτονιάς, στο σαλόνι της αστικής κοινωνίας. Εδώ μπορεί κανείς να εργάζεται στον φορητό υπολογιστή χωρίς καταναλωτικές πιέσεις, να διαβάζει, να χαλαρώνει και να φορτίζει το κινητό του, καθώς και να κανονίζει συναντήσεις.

Μια άλλη θεμελιώδης προγραμματική προσέγγιση είναι αυτή της εκπαίδευσης. Η προώθησή της και η προσφορά ενός χώρου ανάπτυξης σε παιδιά και εφήβους, καθώς και σε νέους ανερχόμενους καλλιτέχνες, αποτελεί ένα ακόμη καθήκον του μελλοντικού πολιτιστικού χώρου.

Και οι πολίτες καλούνται να τον αξιοποιήσουν. Για παράδειγμα, μπορεί να κλειστεί ένας χώρος χορού και κίνησης για μαθήματα γιόγκα, ενώ σε συνεργασία με την εστίαση μπορούν να διοργανωθούν απογευματινά τσάι με χορό ή μια γευσιγνωσία κρασιού Riesling. Και το Walhalla θα βγει έξω από την πόρτα. Η συντονιστική ομάδα, υπό την προεδρία του δημάρχου, είχε επισημάνει για άλλη μια φορά αυτό το καθήκον. Έτσι, μπορεί να πραγματοποιηθεί ένα υπαίθριο σινεμά ή μια καλοκαιρινή συναυλία στην πλατεία Mauritiusplatz. Με αυτό το πολυποίκιλο πρόγραμμα, το Walhalla θα δώσει την απάντηση στο ερώτημα: Πώς μπορεί να επιτευχθεί η απαραίτητη μεταμόρφωση και η αναζωογόνηση του κέντρου της πόλης μας;

Τι σε συναρπάζει προσωπικά σε αυτόν τον χώρο;
Βανέσα: Μόλις μπω στο Walhalla και με περιβάλλει η αίθουσα εκδηλώσεων, στο μυαλό μου σχηματίζεται η εικόνα του πώς αυτός ο πολιτιστικός χώρος θα γεμίσει ζωή. Η κονσόλα σκηνοθεσίας στο πίσω μέρος του χώρου των θεατών, το φως της αίθουσας, ένα ζωηρό συνονθύλευμα φωνών καθώς οι θεατές παίρνουν τις θέσεις τους, η σιωπή στο σκοτάδι, πριν η κουρτίνα ανοίξει και αποκαλύψει τη σκηνή με τον ιδανικό φωτισμό, οι πρώτες νότες, τα πρώτα βήματα, οι πρώτες λέξεις..... Το «Walhalla» απελευθερώνει αμέσως τη φαντασία· ως καλλιτέχνιδα, ως άνθρωπος του πολιτισμού, αρχίζεις αμέσως να αναπτύσσεις ιδέες, να σχεδιάζεις, να οργανώνεις – είναι σχεδόν λίγο μαγικό και απλά γοητευτικό. Το γεγονός ότι μπορώ, ως διαχειρίστρια πολιτιστικών θεμάτων, να αναδιαμορφώσω έναν πολιτιστικό χώρο για την πρωτεύουσα του κρατιδίου, το Βισμπάντεν, είναι ένα πραγματικά υπέροχο έργο, που με γεμίζει χαρά και ευγνωμοσύνη για την εμπιστοσύνη που μου δείχνεται. Και ο ευρύτερος σκοπός, από την ενίσχυση της δημοκρατίας με τα μέσα του πολιτισμού, το άνοιγμα ενός πολιτιστικού χώρου για ολόκληρη την αστική κοινωνία, μέχρι την προώθηση μιας μεταμόρφωσης του κέντρου της πόλης και, ως εκ τούτου, τη συμβολή στην οικονομική ανάπτυξη, αυτό κάνει το έργο μου υπεύθυνο και ικανοποιητικό.