Μηχανικός, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Wiesbadener Stadtwerke AG

Γεννήθηκε: 25 Αυγούστου 1878 στο Kirberg (am Taunus)
Πέθανε: 18 Νοεμβρίου 1949 στο Wiesbaden

Ο Christian Bücher ήταν ανιψιός του διακεκριμένου οικονομολόγου της Λειψίας, καθηγητή Karl Bücher (1847 – 1930), και μεγαλύτερος αδελφός του μακροχρόνιου προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της AEG, Hermann Bücher (1882 – 1951). Μέχρι την ηλικία των 17 ετών, ο Christian Bücher έλαβε ιδιωτικά μαθήματα από τον κοσμήτορα και ιερέα του Kirberg, Arnold Vogel, γιο του αξιόλογου ιστορικού του Nassau, Christian Daniel Vogel.

Το 1899, ο Bücher ξεκίνησε σπουδές μηχανικού στο Rheinisches Technikum Bingen, τις οποίες ολοκλήρωσε με επιτυχία το 1902. Στη συνέχεια, ολοκλήρωσε ένα έτος εκπαίδευσης στο Χημικό Εργαστήριο Fresenius. Το 1902 προσλήφθηκε στην υπηρεσία της διοίκησης του υδραγωγείου της πόλης του Βισμπάντεν και σύντομα απέκτησε τη φήμη ενός εξαιρετικού εμπειρογνώμονα κατά την επέκταση του υδραγωγείου Schierstein. Το υδραγωγείο Schierstein ήταν πολύ σημαντικό για την παροχή πόσιμου νερού στο Βισμπάντεν, καθώς ήταν προβλέψιμο ότι η παροχή νερού από τα υπόγεια τούνελ του Taunus δεν θα ήταν επαρκής για την τροφοδοσία της μεγάλης πόλης. Επομένως, έπρεπε να μετατραπεί το νερό του Ρήνου σε καθαρό νερό. Ο Bücher έλυσε το πρόβλημα με μεγάλη επιτυχία. Με το διορισμό του ως διευθυντή του υδραγωγείου το 1922, ξεκίνησε η εσωτερική ανέλιξη του Bücher.

Στα επόμενα χρόνια, ο Christian Bücher ήταν ένας αναγνωρισμένος εμπειρογνώμονας στον τομέα της τοπικής οικονομίας στην περιοχή του Ρήνου-Μάιν. Ήταν καθοριστικός για την ίδρυση της Kraftwerke Mainz-Wiesbaden AG (KMW) για την κοινή παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου. Αυτό προηγήθηκε της μετατροπής των Δημοτικών Εργοστασίων του Βισμπάντεν σε ανώνυμη εταιρεία. Ο Bücher έγινε διευθυντής και γενικός διευθυντής και στις δύο εταιρείες το 1930 και το 1931 αντίστοιχα.

Την 1η Μαΐου 1937, ο Christian Bücher εντάχθηκε στο NSDAP. Ήταν επίσης μέλος της Εθνικοσοσιαλιστικής Λαϊκής Πρόνοιας, της Εθνικοσοσιαλιστικής Ένωσης Γερμανικής Τεχνολογίας, της Ένωσης Αεροπορικής Προστασίας του Ράιχ και της Ένωσης Γερμανών Κυνηγών του Ράιχ. Από το 1933 έως το 1939, ο Bücher δώρισε αρκετές εκατοντάδες Reichsmark στον NS-Opferring. Ο NS-Opferring ήταν ένας οργανισμός που λειτουργούσε σε επίπεδο Gaue και είχε ως σκοπό τη συλλογή δωρεών και άλλων εισφορών για το NSDAP. Δεν ήταν απαραίτητη η ιδιότητα μέλους του κόμματος.

Λόγω έλλειψης προσωπικού, το γραφείο εργασίας του Βισμπάντεν ανέθεσε στους δημοτικούς οργανισμούς την παροχή καταναγκαστικής εργασίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού. Έτσι, το 1943, τουλάχιστον 35 αιχμάλωτοι πολέμου εργάζονταν καταναγκαστικά στους δημοτικούς οργανισμούς του Βισμπάντεν. Οι καταναγκαστικοί εργάτες έπρεπε, μεταξύ άλλων, να επισκευάζουν κατεστραμμένες σωληνώσεις νερού, αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος. Εκτός από τους αιχμαλώτους πολέμου, υπάρχουν στοιχεία για τουλάχιστον πέντε Γάλλους πολιτικούς εργάτες. Στα δημοτικά έργα εργάζονταν ως οδηγοί λεωφορείων, μηχανικοί αυτοκινήτων και κλειδαράδες.

Λίγο μετά το τέλος του πολέμου, ο Bücher συνέταξε μια έκθεση για την κατάσταση στην πόλη του Βισμπάντεν λίγο πριν την κατάκτηση από τις αμερικανικές δυνάμεις στις 28 Μαρτίου 1945. Γύρω από αυτή την έκθεση δημιουργήθηκε μια αφήγηση που προσπαθεί να τοποθετήσει τον Bücher σε ένα πλαίσιο αντίστασης και που θα άξιζε μια ακόμη πιο λεπτομερή ιστορική ανάλυση.

Στην έκθεση, ο διευθυντής των υδραυλικών έργων περιγράφει την προσπάθειά του να αποτρέψει την καταστροφή των υδραυλικών και ηλεκτρικών δικτύων, καθώς και το κλείσιμο του υδραυλικού εργοστασίου, που είχε διατάξει ο δήμαρχος Felix Piékarski, μέλος του NSDAP.

Σύμφωνα με τη δική του περιγραφή, ο Bücher, μαζί με τον μετέπειτα διευθυντή των δημοτικών υπηρεσιών Karl Stempelmann, επικοινώνησε στις 27 Μαρτίου 1945 με τον διοικητή της Wehrmacht στο Βισμπάντεν, συνταγματάρχη Wilhelm Zierenberg, και πέτυχε να απαγορεύσει την καταστροφή των εγκαταστάσεων ύδρευσης, φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας. Με την απαγόρευση αυτή αποτράπηκαν πράξεις σαμποτάζ και απόπειρες καταστροφής και επιτεύχθηκε η παράδοση της πόλης χωρίς μάχη στον αμερικανικό στρατό.

Δεδομένου ότι ο διοικητής της περιοχής στο Βισμπάντεν είχε την εξουσία, ο Bücher ενήργησε σε συνεννόηση με την τελευταία γερμανική ηγεσία της πόλης. Δεν υπάρχουν αποδείξεις για πράξεις αντίστασης με τη στενή έννοια του όρου, ειδικά δεδομένου ότι η ηγεσία των Ναζί είχε ήδη παραδώσει τη διοίκηση της πόλης στη Βέρμαχτ. Οι πράξεις σαμποτάζ που αναφέρονται στην έκθεση δεν μπορούν να αποδειχθούν.

Ο Christian Bücher ηγήθηκε της ανοικοδόμησης των κατεστραμμένων εγκαταστάσεων των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και προώθησε σχέδια για την κατασκευή φραγμάτων για την παραγωγή πόσιμου νερού στο άνω Rheingau. Στις 31 Μαρτίου 1948, μετά από 45 χρόνια υπηρεσίας, αποσύρθηκε.

Ο Christian Bücher πέθανε στις 18 Νοεμβρίου 1949 στο Βισμπάντεν και τάφηκε στο νότιο νεκροταφείο του Βισμπάντεν. Η αίθουσα εκδηλώσεων της ESWE στην οδό Weidenbornstraße πήρε το όνομά του το 1990.

Λόγω της διατύπωσης της ναζιστικής ιδεολογίας στο πλαίσιο μιας ομιλίας του προς το προσωπικό των υδραυλικών έργων, της ιδιότητας μέλους σε διάφορες ναζιστικές οργανώσεις, της συνολικής ευθύνης ως προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της Wiesbadener Stadtwerke AG για την απασχόληση αιχμαλώτων πολέμου και της συναφούς συμμετοχής του στη σκόπιμη βλάβη άλλων προσώπων μεταξύ 1933 και 1945, η Ιστορική Επιτροπή που συστάθηκε με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου το 2020 συνέστησε την επανεξέταση των ονομάτων προσώπων που έχουν δοθεί σε χώρους κυκλοφορίας, κτιρίων και εγκαταστάσεων της πρωτεύουσας του κρατιδίου Βισμπάντεν. Το τοπικό συμβούλιο του Schierstein ακολούθησε τη σύσταση στη συνεδρίασή του στις 13.03.2024 και μετονόμασε την οδό Christian-Bücher-Straße σε Hafenstraße.

[Το παρόν κείμενο συντάχθηκε από τον Klaus Kopp για την έντυπη έκδοση του Stadtlexikon Wiesbaden (Εγκυκλοπαίδεια της πόλης Βισμπάντεν) του 2017 και αναθεωρήθηκε και συμπληρώθηκε από την Dr. Katherine Lukat το 2024].