Μηχανικός, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Wiesbadener Stadtwerke AG

Γεννήθηκε: 25 Αυγούστου 1878 στο Kirberg (am Taunus)
Πέθανε: 18 Νοεμβρίου 1949 στο Wiesbaden

Ο Christian Bücher ήταν ανιψιός του διακεκριμένου οικονομολόγου της Λειψίας, καθηγητή Karl Bücher (1847 – 1930), και μεγαλύτερος αδελφός του Hermann Bücher (1882 – 1951), ο οποίος διετέλεσε επί μακρόν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της AEG. Μέχρι την ηλικία των 17 ετών, ο Κρίστιαν Μπούχερ έλαβε ιδιωτικά μαθήματα από τον Κοσμήτορα και Εφημέριο του Κίρμπεργκ, Άρνολντ Φόγκελ, γιο του διακεκριμένου ιστορικού της Νασσάου, Κρίστιαν Ντάνιελ Φόγκελ.

Το 1899, ο Bücher ξεκίνησε σπουδές μηχανικού στο Rheinisches Technikum του Bingen, τις οποίες ολοκλήρωσε με επιτυχία το 1902. Στη συνέχεια, ολοκλήρωσε ένα έτος πρακτικής άσκησης στο Χημικό Εργαστήριο Fresenius. Το 1902 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Ύδρευσης της πόλης του Βισμπάντεν και σύντομα απέκτησε τη φήμη ενός εξαιρετικού ειδικού κατά την επέκταση του υδραγωγείου Schierstein. Το υδραγωγείο του Σίερσταϊν είχε μεγάλη σημασία για την παροχή πόσιμου νερού στο Βισμπάντεν, καθώς ήταν προφανές ότι η παροχή νερού από τις υπόγειες σήραγγες του Τάουνους δεν θα ήταν επαρκής για την τροφοδοσία της μεγαλούπολης. Επομένως, έπρεπε να μετατραπεί το νερό του Ρήνου σε καθαρό νερό. Ο Bücher ανταποκρίθηκε στο έργο αυτό με άψογο τρόπο. Με τον διορισμό του ως διευθυντή του υδραγωγείου το 1922 ξεκίνησε η επαγγελματική ανέλιξη του Bücher εντός της επιχείρησης.

Στα επόμενα χρόνια, ο Christian Bücher ήταν ένας αναγνωρισμένος εμπειρογνώμονας στον τομέα της δημοτικής οικονομίας στην περιοχή του Ρήνου-Μάιν. Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην ίδρυση της Kraftwerke Mainz-Wiesbaden AG (KMW) για την από κοινού παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου. Αυτό προηγήθηκε της μετατροπής των Δημοτικών Επιχειρήσεων του Βισμπάντεν σε ανώνυμη εταιρεία. Ο Bücher έγινε διευθυντής και γενικός διευθυντής στις δύο εταιρείες το 1930 και το 1931 αντίστοιχα.

Την 1η Μαΐου 1937, ο Κρίστιαν Μπούχερ εντάχθηκε στο NSDAP. Επιπλέον, ήταν μέλος της Εθνικοσοσιαλιστικής Λαϊκής Πρόνοιας, της Εθνικοσοσιαλιστικής Ένωσης Γερμανικής Τεχνολογίας, της Ράιχς Ένωσης Αεροπορικής Άμυνας και της Ράιχς Ένωσης Γερμανών Κυνηγών. Κατά τα έτη 1933 έως 1939, ο Bücher δώρισε αρκετές εκατοντάδες Ράιχσμαρκ στον «NS-Opferring». Ο «NS-Opferring» ήταν ένας οργανισμός που λειτουργούσε σε επίπεδο «Gau» και εξυπηρετούσε τη συλλογή δωρεών και άλλων εισφορών προς το NSDAP. Η ιδιότητα του μέλους του κόμματος δεν ήταν απαραίτητη.

Λόγω έλλειψης προσωπικού, το Γραφείο Εργασίας του Βισμπάντεν ανέθεσε στους Δημοτικούς Οργανισμούς Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας την απασχόληση εργατικού δυναμικού υπό καταναγκασμό, προκειμένου να διασφαλιστεί η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού. Έτσι, το 1943, στους Δημοτικούς Οργανισμούς Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας του Βισμπάντεν εργάζονταν υπό καταναγκασμό τουλάχιστον 35 αιχμάλωτοι πολέμου. Οι εργαζόμενοι υπό καταναγκαστική εργασία έπρεπε, μεταξύ άλλων, να επισκευάζουν κατεστραμμένες σωληνώσεις ύδρευσης, αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος. Εκτός από τους αιχμαλώτους πολέμου, υπάρχουν στοιχεία για τουλάχιστον πέντε Γάλλους πολίτες που εργάζονταν υπό καταναγκαστική εργασία. Στις Δημοτικές Υπηρεσίες απασχολούνταν ως οδηγοί λεωφορείων, μηχανικοί αυτοκινήτων και σιδηρουργοί.

Ο Bücher συνέταξε, λίγο μετά το τέλος του πολέμου, μια έκθεση σχετικά με την κατάσταση στην πόλη του Βισμπάντεν λίγο πριν την κατάκτησή της από τις αμερικανικές δυνάμεις στις 28 Μαρτίου 1945. Γύρω από αυτή την έκθεση δημιουργήθηκε μια αφήγηση, η οποία προσπαθεί να τοποθετήσει τον Bücher σε ένα πλαίσιο αντίστασης και η οποία θα άξιζε μια ακόμη πιο λεπτομερή ιστορική ανάλυση.

Στην έκθεση, ο διευθυντής των υδραυλικών έργων περιγράφει την προσπάθειά του ενάντια στην καταστροφή των αγωγών ύδρευσης και ηλεκτροδότησης, καθώς και στη διακοπή λειτουργίας του υδραγωγείου, που είχε διατάξει ο δήμαρχος του NSDAP, Φέλιξ Πιέκαρσκι.

Μαζί με τον μετέπειτα διευθυντή των δημοτικών υπηρεσιών, Karl Stempelmann, ο Bücher, σύμφωνα με τη δική του περιγραφή, ήρθε σε επαφή στις 27 Μαρτίου 1945 με τον διοικητή της περιοχής της Βισμπάντεν της Βέρμαχτ, συνταγματάρχη Wilhelm Zierenberg, και πέτυχε να επιβάλει απαγόρευση της καταστροφής των εγκαταστάσεων ύδρευσης, φυσικού αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος. Μέσω αυτής της απαγόρευσης φέρεται να αποτράπηκαν πράξεις σαμποτάζ και απόπειρες καταστροφής και να επιτεύχθηκε η παράδοση της πόλης χωρίς μάχη στον αμερικανικό στρατό.

Δεδομένου ότι ο διοικητής της περιοχής του Βισμπάντεν κατείχε την εξουσία διοίκησης, ο Μπούχερ ενήργησε σε συνεννόηση με την τελευταία γερμανική ηγεσία της πόλης. Δεν υπάρχουν στοιχεία για πράξη αντίστασης με τη στενή έννοια του όρου, ιδίως δεδομένου ότι η ναζιστική ηγεσία είχε ήδη παραδώσει τη διοίκηση της πόλης στη Βέρμαχτ. Οι πράξεις σαμποτάζ που αναφέρονται στην έκθεση δεν μπορούν να τεκμηριωθούν.

Ο Christian Bücher ηγήθηκε της ανοικοδόμησης των κατεστραμμένων εγκαταστάσεων των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και προώθησε σχέδια για την κατασκευή ταμιευτήρων για την παραγωγή πόσιμου νερού στο άνω Ράινγκαου. Στις 31 Μαρτίου 1948 συνταξιοδοτήθηκε μετά από 45 έτη υπηρεσίας.

Ο Christian Bücher πέθανε στις 18 Νοεμβρίου 1949 στο Βισμπάντεν και τάφηκε στο Νότιο Νεκροταφείο του Βισμπάντεν. Η αίθουσα εκδηλώσεων της ESWE στην οδό Weidenbornstraße πήρε το όνομά του το 1990.

Λόγω της προώθησης της ναζιστικής ιδεολογίας στο πλαίσιο ομιλίας του ενώπιον του προσωπικού των υδρευτικών υπηρεσιών, της συμμετοχής του σε διάφορες ναζιστικές οργανώσεις, της συνολικής ευθύνης του ως προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της Wiesbadener Stadtwerke AG για τη χρήση αιχμαλώτων πολέμου και της συναφούς συμμετοχής του στη σκόπιμη πρόκληση βλάβης σε άλλα πρόσωπα μεταξύ 1933 και 1945, η ιστορικήειδική ιστορική επιτροπή, η οποία συστάθηκε κατόπιν απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου το 2020 για την επανεξέταση ονομάτων οδών, κτιρίων και εγκαταστάσεων της πρωτεύουσας του κρατιδίου Βισμπάντεν που φέρουν ονόματα προσώπων, τη μετονομασία της οδού Christian-Bücher-Straße. Το Τοπικό Συμβούλιο του Schierstein ακολούθησε τη σύσταση κατά τη συνεδρίασή του στις 13 Μαρτίου 2024 και μετονόμασε την οδό Christian-Bücher-Straße σε Hafenstraße. Η μετονομασία τέθηκε σε εφαρμογή με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 5ης Μαΐου 2026.

[Το παρόν κείμενο συντάχθηκε από τον Klaus Kopp για την έκδοση του 2017 του «Stadtlexikon Wiesbaden» (Λεξικό της πόλης του Βισμπάντεν) και αναθεωρήθηκε και συμπληρώθηκε το 2024 από τη Δρ. Katherine Lukat]