Susanne: Johann Wolfgang von Goethe odwiedził Wiesbaden jako kuracjusz i zauważył, że miasto nie posiadało żadnej publicznej kolekcji muzealnej. W rozmowie ze swoim znajomym, baronem Johannem Isaacem von Gerningiem, zasugerował, by jego kolekcja została udostępniona mieszkańcom. Baron odziedziczył po ojcu imponującą kolekcję, słynącą z eksponatów przyrodniczych – w tym preparaty, które naukowiec i artystka Marian Sibylla Merian przywiozła ze swoich podróży do Surinamu. Ostatecznie Gerning przekazał kolekcję państwu Nassau w zamian za dożywotnią rentę – i tak rozpoczęła się historia naszego dzisiejszego muzeum.

Pomnik Goethego przed muzeum upamiętnia ten ważny impuls. Rzeźbiarz Hermann Hahn, tworząc pomnik, miał przed oczami mitologicznego ojca bogów, Zeusa. Stąd pochodzi orzeł. Rzeźba ma zatem symbolizować również siłę ducha i wykształcenie kulturowe. 

Susanne: Muzeum w Wiesbaden jest jednym z trzech muzeów krajowych Hesji. Cechą wyróżniającą naszą placówkę jest połączenie sztuki i przyrody w ekspozycji unikalnej w skali całych Niemiec. Na powierzchni 7 000 metrów kwadratowych eksponaty obu dziedzin obejmują zarówno obiekty przyrodnicze, jak i dzieła sztuki współczesnej.

Do najważniejszych atrakcji kolekcji sztuki należy najważniejsza na świecie kolekcja dzieł Aleksieja von Jawlenskiego oraz cieszący się międzynarodowym uznaniem dar F. W. Neessa poświęcony secesji. Obie dziedziny łączy ciesząca się popularnością wśród zwiedzających stała wystawa „Estetyka natury”. Niedźwiedź polarny w naturalnej wielkości, gepard w pełnym biegu – dzięki ponad 6 000 eksponatów przyrodniczych prezentowana jest bogata w formy i barwy różnorodność gatunkowa.

Susanne: Stała wystawa „Estetyka natury” z pięcioma salami tematycznymi: przemiana, kolor, forma, ruch i czas! Wyjaśnia się tam zjawiska zachodzące w naturze, a mistrzowsko wykonane preparaty i modele zwierząt, a także dioramy zapraszają do podróży po najróżniejszych regionach świata. Moim ulubionym eksponatem jest gablota z rozgwiazdami w sali poświęconej formom. Można tam zobaczyć duże i małe, kolorowe i kolczaste rozgwiazdy. Dużą popularnością cieszą się również gabloty poświęcone kamuflażowi w sali poświęconej kolorom. Zachęcają one do odnalezienia wszystkich zwierząt w dioramie, niczym w grze typu „znajdź ukryte obiekty”.

Susanne: W kolekcjach sztuki dziewięć stuleci sztuki nawiązuje ze sobą dialog. Obejmują one okres od XII wieku aż po współczesność i są podzielone na sekcje: Starzy Mistrzowie, secesja, modernizm klasyczny oraz modernizm i sztuka współczesna. Każdy, kto odwiedza sale wystawowe poświęcone dawnym mistrzom, powinien koniecznie obejrzeć obraz Carla Spitzweiga „Łowca motyli” lub dzieło Anselma Feuerbacha „Nanna”. W kolekcji secesji zawsze robię mały wypad do popiersia Alfonsa Muchy „La Nature” – to właśnie ona jest „twarzą” tej kolekcji.

Żadna wizyta w salach poświęconych klasycznej modernie nie może obejść się bez obejrzenia obrazów rosyjskiego ekspresjonisty Aleksieja von Jawlenskiego. W sekcji sztuki nowoczesnej i współczesnej prawdziwą atrakcją są sale poświęcone poszczególnym artystom. Tutaj całe sale wystawowe poświęcone są takim artystkom jak Rebecca Horn, Katharina Grosse czy Angela Glajcar. Tuż przy wejściu znajduje się wyjątkowa atrakcja: chętnie zatracam się w iluzji optycznej instalacji Horn „Jowisz w ośmiokącie”, znajdującej się bezpośrednio pod kopułą wejściową.

Susanne: Sercem naszej kolekcji sztuki jest najważniejsza na skalę międzynarodową kolekcja rosyjskiego ekspresjonisty Aleksieja von Jawlenskiego, obejmująca ponad sto dzieł. Był on członkiem grupy artystycznej „Blauer Reiter” i ostatnie 20 lat swojego życia spędził tutaj, w Wiesbaden. Już na początku XX wieku był ściśle związany z muzeum, a wiele jego obrazów trafiło do zbiorów dzięki kolekcji Kirchhoffa z Wiesbaden, zakupom i darowiznom. Tak zwaną „Mona Lisą” naszych sal wystawowych jest „Dama z wachlarzem (Otwiera się w nowej karcie)”. Dzięki ekspresyjnemu użyciu koloru i wyrazistym konturom wyraźnie widać, jak Jawlensky należał do awangardy swoich czasów i torował drogę dla modernizmu.

Susanne: Kolekcja secesyjna, dar Ferdinanda Wolfganga Neessa, została otwarta w 2019 roku. Stanowi ona niezwykłe dzieło sztuki łączące elementy secesji i symbolizmu, które prywatny kolekcjoner Ferdinand Wolfgang Neess gromadził przez dziesięciolecia i które jeszcze za życia powierzył muzeum. Ponad 570 obiektów – od obrazów, lamp i mebli do siedzenia po wazony – pozwala w wyjątkowy sposób doświadczyć w Muzeum w Wiesbaden atmosfery końca XIX wieku. Dzięki skupieniu się na Francji, USA, Austrii i Niemczech można tu odkryć najwyższej klasy dzieła głównych przedstawicieli tego nurtu – Hectora Guimarda, Louisa Majorelle’a, Fernanda Khnopffa, Henry’ego van de Velde’a, Alfonsa Muchy, Émile’a Gallé’a, Franza von Stucka czy Louisa Comforta Tiffany’ego. Dzięki tej darowiźnie Wiesbaden stało się jednym z najważniejszych ośrodków secesji i jest obowiązkowym punktem dla miłośników designu.