Dzień 8 maja, jako oficjalna data zakończenia II wojny światowej, wiąże się dla współczesnych z bardzo różnymi osobistymi doświadczeniami. Niemcy stały się krajem pokonanym i okupowanym. Jednocześnie data ta oznaczała koniec reżimu nazistowskiego w Niemczech. Dla ocalałych z obozów koncentracyjnych 8 maja był dniem wyzwolenia, podczas gdy dla większości Niemców oznaczał okupację Rzeszy Niemieckiej. Uchodźcy i wysiedleni kojarzyli koniec wojny z wypędzeniem z ojczyzny. Natomiast jeńcy wojenni i robotnicy przymusowi mogli wrócić do domów. 

W każdym razie koniec II wojny światowej stanowi fundamentalny punkt zwrotny w historii Niemiec. Straty wojenne oraz zmierzenie się z kwestią sprawców i ofiar wywołały w bezpośrednim okresie powojennym dyskusje społeczne, które ukształtowały zbiorową pamięć Niemców. Przez długi czas koniec wojny w Niemczech Zachodnich kojarzono z klęską i upadkiem starej Rzeszy. Od lat 70. XX wieku znaczenie 8 maja jako dnia wyzwolenia od nazizmu stało się powszechne. „Okrucieństwa i straszliwe wydarzenia związane z końcem wojny są wspominane w rodzinach w sposób bardzo indywidualny. Szczególnie utrata bliskich, a także doświadczenie utraty własnego mieszkania, kształtują wspomnienia wewnątrzrodzinne” – mówi burmistrz Gert-Uwe Mende. „Bezpośredni okres powojenny kojarzy się ponadto z niedoborem żywności, niedostatkiem i niepewnością” – dodaje Mende. „To gminy musiały podjąć się trudnego zadania zaradzenia tym niedoborom. Jednocześnie to one były odpowiedzialne za odbudowę zniszczonych struktur administracyjnych” – podkreśla burmistrz. 

W kulturze pamięci dzień 8 maja kojarzy się nie tylko z końcem reżimu nazistowskiego, ale jest również uważany za początek demokratycznej odbudowy. Stolica kraju związkowego Wiesbaden wykorzystuje 81. rocznicę zakończenia wojny jako okazję do zgłębienia tezy o demokratycznej odbudowie w ramach uroczystości upamiętniającej. W piątek, 8 maja, dr Philipp Kratz w WerkRaum, dawnym budynku Sport-Scheck przy Langgasse 5-9, od godz. 17:00 przyjrzy się władzy politycznej i denazyfikacji w Wiesbaden w latach 1945 i 1955. Po słowach powitalnych burmistrza Gert-Uwe Mende historyk na przykładzie Wiesbaden wyjaśni tezę, że nowy początek początkowo nie był wcale demokratyczny. Staje się to szczególnie jasne, gdy porównamy stosunki władzy i stopień denazyfikacji w 1945 roku z sytuacją w 1955 roku. Porównanie to opiera się na lokalnych badaniach historycznych prelegenta, a także na wynikach najnowszych badań historycznych dotyczących nazizmu i jego następstw. 

Wykład dr. Philippa Kratza opiera się na jego artykule zamieszczonym w tomie 18 serii „Schriften des Stadtarchivs Wiesbaden” (Publikacje Archiwum Miejskiego w Wiesbaden) zatytułowanym „Kriegsende und Neuanfang an Rhein und Main” (Koniec wojny i nowy początek nad Renem i Menem), który ukazał się niedawno we współpracy z Heską Centralą ds. Edukacji Obywatelskiej oraz KulturRegion Frankfurt-Rhein-Main.