Christian Naujoks – urodzony w 1980 roku, mieszka w Berlinie – jest kompozytorem, muzykiem i artystą. Jego prace można było usłyszeć i zobaczyć na całym świecie w wielu różnych kontekstach, na przykład w Kunstverein Nürnberg – Albrecht Dürer Gesellschaft, w galerii Max Mayer w Düsseldorfie, w KW Institute for Contemporary Art w Berlinie, w Museum of Contemporary Art w Santa Barbara w Kalifornii, podczas Sonic Somatic we Florencji, a także w Elbphilharmonie w Hamburgu i w Royal Academy of Arts w Londynie. W tym roku prezentuje swoje badania artystyczne w Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze. Wydał kilka albumów w berlińskiej wytwórni Dial Records, a w 2019 roku został uhonorowany nagrodą Villa Romana. Dzieła Christiana Naujoksa znajdują się między innymi w kolekcji Hamburger Bahnhof – Nationalgalerie der Gegenwart w Berlinie oraz w Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen K21.

W skład pięcioosobowego jury weszli: Jana Dennhard (niezależna kuratorka), Elmara Hermanna (artysty plastyka), dr Barbary Engelbach (kuratorki kolekcji sztuki współczesnej, fotografii i sztuki mediów w Ludwig Museum w Kolonii), Monique Behr (referentki ds. sztuk plastycznych w Urzędzie Kultury stolicy kraju związkowego Wiesbaden) oraz Lotte Dinse (dyrektor Nassauischer Kunstverein Wiesbaden). 

Jury dokonało jednogłośnego wyboru spośród 408 zgłoszeń i uzasadniło swoją decyzję w następujący sposób: „Swoją propozycją projektu Christian Naujoks zaimponował jury dzięki interdyscyplinarnej praktyce, która w przekonujący sposób łączy kwestie słyszenia z wymiarami społecznymi, fizycznymi i przestrzennymi. Naujoks nie postrzega słyszenia jako neutralnego postrzegania, ale jako coś, co jest tworzone przez technologię, język i konwencje społeczne. Wychodząc od własnych doświadczeń związanych z szumami usznymi i upośledzeniem słuchu, Naujoks w swoich performansach i pracach dźwiękowych w sposób wrażliwy, przejmujący i przenikliwy skupia uwagę na momentach, w których słyszenie staje się kruche, dźwięki się nakładają lub rozpływają”. 

Wystawa zaplanowana w Nassauischen Kunstverein Wiesbaden łączy instalacje dźwiękowe, formaty partycypacyjne i elementy performatywne, które angażują różne formy słyszenia. Otwiera to nie tylko nowe podejścia do sztuki dźwiękowej, ale tworzy również przestrzeń dla wspólnego słuchania i różnorodnych percepcji.

Początki stypendium sięgają "Fluxus Festival of New Music", który odbył się w Wiesbaden w 1962 roku. To wydarzenie Fluxusu było pierwszym, w którym nowy ruch artystyczny został powszechnie uznany.

Stypendium robocze wynosi 10 000 euro i jest przyznawane na trzy miesiące od czerwca do sierpnia. W tym czasie stypendyści mają zapewnione mieszkanie i przestrzeń studyjną w Nassauischer Kunstverein. Po zakończeniu stypendium, od września do końca maja następnego roku w NKV odbędzie się wystawa stypendystów, której towarzyszyć będzie publikacja.

W czasie trwania stypendium stypendyści powinni spędzać większość czasu w Wiesbaden. Nominowani mogą być krajowi i międzynarodowi artyści w wieku od 18 do 47 lat z dziedziny sztuk pięknych. Stypendium jest otwarte dla wszystkich mediów artystycznych, w tym podejść performatywnych.