Ze względu na zmienną pogodę uroczystość otwarcia została w ostatniej chwili przeniesiona z miejsca pamięci do pomieszczeń uczelni RheinMain.

Na terenie dzisiejszego kampusu „Unter den Eichen” znajdował się obóz zewnętrzny w Wiesbaden. Został on utworzony 20 marca 1944 r. SS zażądało 57 mężczyzn z obozu specjalnego SS/obozu koncentracyjnego Hinzert. We wrześniu w ramach kolejnego transportu przybyło tu kolejnych 19 mężczyzn. W obozie zewnętrznym w Wiesbaden, w okresie największego obłożenia, przebywało około 100 więźniów, głównie z Luksemburga, ale także z Francji, Belgii i Holandii. Musieli oni wykonywać przymusowe prace dla SS, między innymi budując bunkier pod placem jeździeckim i turniejowym „Unter den Eichen”. Jest to ostatni zachowany obiekt budowlany przypominający o obozie zewnętrznym w Wiesbaden.

Obóz znajdował się w bezpośrednim sąsiedztwie placu jeździeckiego i turniejowego. W tym obszarze powstał później kampus „Unter den Eichen” Uniwersytetu RheinMain. Dlatego też uczelnia zależała na udziale w ponownym otwarciu, podkreśliła kanclerz uczelni dr Tina Klug. SS wykorzystywało ten teren na początku 1944 roku, przenosząc tu swoje biura z Wiesbaden. Miano nadzieję, że na obrzeżach miasta będzie większa ochrona przed alianckimi nalotami niż w budynkach przy Uhlandstraße 4 i 5, w których mieściły się biura Wyższego Dowódcy SS i Policji Rhein/Westmark. Do budowy tych miejsc ewakuacyjnych SS wezwało więźniów z obozu specjalnego SS/obozu koncentracyjnego Hinzert w Hunsrück.

Nowa stała wystawa opowiada historię obozu zewnętrznego w Wiesbaden. W centrum uwagi znajduje się pamięć o więźniach, ale wystawa ma również na celu przedstawienie kontekstu terenu położonego powyżej miejsca pamięci. Archiwum miejskie mogło podczas intensywnych prac koncepcyjnych i badawczych skorzystać z obszernych wywiadów z ocalałymi z obozu zewnętrznego w Wiesbaden. Wiedza na temat życia w obozie i społeczności więźniów miała zasadnicze znaczenie dla opracowania ekspozycji. „Kiedy wyobrażamy sobie codzienność w obozie, musimy pożegnać się z wszelkimi wyobrażeniami o normalnym, samodzielnym życiu. Codzienne życie charakteryzowało się arbitralnością, przemocą i systematycznym poniżaniem” – tak trafnie opisała beznadziejną sytuację więźniów Sylvie Lucas, ambasador Wielkiego Księstwa Luksemburga, w swoim przemówieniu podczas uroczystości upamiętniającej. Ambasadorka dostrzega w historycznych miejscach, takich jak miejsce pamięci „Unter den Eichen”, pewną misję. Nie wystarczy je po prostu zachować. „Musimy je zrozumieć. Musimy przełożyć je na naszą teraźniejszość i przekazać przyszłym pokoleniom” – powiedziała. Ambasadorka postrzega sedno pracy nad pamięcią w szacunku dla ofiar i przekazywaniu prawdy o tym, co się wydarzyło.

Nicolas Bergeret, konsul generalny Republiki Francuskiej, podkreślił w swoim przemówieniu, że „fałszerze historii manipulują obrazami i tekstami oraz wykorzystują miejsca pamięci, aby szerzyć truciznę podziałów, konfliktów i kłamstw”. Upamiętnianie jako znak odpowiedzialności, a także miejsca historyczne i dokumenty jako świadectwa historii mogą stanowić przeciwwagę dla tych zjawisk. Konsul generalny podkreślił, że miejsca pamięci i archiwa są instytucjami, które mogą przeciwstawiać się rewizjonistom i fałszerzom historii. Dzięki temu nie są one zwrócone ku przeszłości, ale ku teraźniejszości. Wraz z ponownym otwarciem miejsca pamięci „Unter den Eichen” stolica kraju związkowego Wiesbaden wysyła silny sygnał: „Zapomnienie nie wchodzi w grę” – dodał Bergeret.

Uroczystość zamknął dr Hendrik Schmehl, dyrektor wydziału kultury. Wskazał on na wyzwania związane z odejściem świadków historii i podkreślił, że „współczesne upamiętnienie wymaga nie tylko oddania czci ofiarom, ale także nazwania zarówno zbrodni, które zostały popełnione w tym miejscu, jak i sprawców”. „Dzisiaj jednak w centrum uwagi powinny znaleźć się przede wszystkim ofiary” – dodał dyrektor ds. kultury. Dr Schmehl podziękował wszystkim, którzy przyczynili się do sukcesu nowej wystawy stałej, i zaprosił obecnych do towarzyszenia mu podczas złożenia wieńców w miejscu pamięci.

W ponownym otwarciu miejsca pamięci wzięli również udział członkowie zarządu „Fédération des Enrôlés de Forces, Victimes du Nazisme” wraz z ich prezesem Josephem Lorentem. Fédération angażuje się w upamiętnianie ofiar nazizmu w Luksemburgu i prowadzi między innymi internetową bazę danych, w której zgromadzono biografie osób dotkniętych tymi wydarzeniami. Zawiera ona między innymi różne dokumenty potwierdzające prześladowania. Krótko po ponownym otwarciu archiwum miejskie otrzymało informację z Luksemburga, że Fédération dysponuje zdjęciem szóstego więźnia obozu koncentracyjnego z Luksemburga, który zginął podczas nalotu bombowego na obóz „Unter den Eichen” 18 grudnia 1944 roku. Portrety i krótkie biografie ofiar śmiertelnych stanowią centralny element wystawy stałej. Już w trakcie prac badawczych związanych z przebudową wystawy istniała duża nadzieja na znalezienie zdjęcia Alphonse'a Webera. W tym celu archiwum miejskie nawiązało między innymi kontakt z gminą w Luksemburgu, w której urodził się Weber. Dzięki zaangażowaniu Fédération udało się wypełnić tę lukę w stałej ekspozycji. Tablica jest obecnie w trakcie projektowania i zostanie uzupełniona w najbliższych tygodniach.

Miejsce pamięci jest otwarte w każdą sobotę w godzinach od 14:00 do 16:00. Rezerwacji zwiedzania można dokonać w archiwum miejskim w Wiesbaden pod adresem stadtarchivwiesbadende lub telefonicznie pod numerem (0611) 314740. Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej miasta pod adresem www.wiesbaden.de/kultur/stadtgeschichte/gedenkstaette-unter-den-eichen (Otwiera się w nowej karcie).