W posiedzeniu komisji konkursowej uczestniczyli na równych prawach prof. dr Gesa Lindemann, prof. dr Julien Kloeg, dr Steffen Kluck, prof. dr Volker Schürmann reprezentujący Towarzystwo Helmuth-Plessner-Gesellschaft oraz nominowani przez miasto prof. dr Robert Gugutzer, Jürgen Kaube, prof. dr Andreas Brensing, a także dyrektor departamentu kultury dr Hendrik Schmehl.

Jay M. Bernstein od dziesięcioleci należy do najlepszych znawców filozofii niemieckojęzycznej w Stanach Zjednoczonych. Jego wykłady na temat Kanta i Hegla w Nowym Jorku są legendarne. Jest autorem standardowych dzieł dotyczących klasycznej i romantycznej estetyki w Niemczech, filozofii literatury od teorii romantyzmu Georga Lukácsa po dekonstrukcję Derridy, ponownego odkrycia etyki we frankfurckiej teorii krytycznej, filozofii, a w szczególności estetyki Theodora Wiesengrunda Adorno w jej różnorodnych odniesieniach do rozwoju muzyki XX wieku. Szczególnym przedmiotem zainteresowań estetycznych Bernsteina są sztuki plastyczne w malarstwie nowoczesnym jako kontrast do przedstawień ciała w reklamie. Jego własne zainteresowania estetyczne związane z transformacją Kanta i Hegla skłoniły go do poddania tradycji idealistycznych ich hiatusowi w cielesnej egzystencji tu i teraz, a tym samym do dialektycznego przełamania ich poprzez formy materialności.

W ostatnim dziesięcioleciu Bernstein zajmował się zatem coraz intensywniej antropologią filozoficzną Helmuta Plessnera. W swojej książce Torture and Dignity (Uni of Chicago Press 2015) Bernstein w bardzo przekonujący sposób wykorzystuje wprowadzone przez Plessnera rozróżnienie między byciem ciałem a posiadaniem ciała w odniesieniu do osób. Ponieważ Plessner nie dzieli osób dualistycznie na atomizowane samoświadomości, ale umieszcza je w relacjach interpersonalnych ze światem oraz w różnicy między ciałem a fizycznością, Bernstein może rozwinąć bardzo szerokie i zróżnicowane rozumienie godności, której należy szanować, oraz psychicznych i fizycznych naruszeń tej godności poprzez tortury. Esej ten spotkał się z dużym zainteresowaniem w dziedzinie etyki praktycznej i filozofii politycznej.

W ostatnich latach Bernstein zasłużył się w szczególny sposób dla przyjęcia i rozpowszechnienia antropologii filozoficznej Plessnera w świecie anglosaskim. W 2019 roku ukazało się angielskie tłumaczenie książki Plessnera Die Stufen des Organischen und der Mensch (Stopnie organiczności i człowiek) z obszernym wstępem Jaya Bernsteina. W przedmowie tej Bernstein podkreślił oryginalność podejścia Plessnera, zwłaszcza w kontekście współczesnej amerykańskiej dyskusji na temat filozofii biologii i natury w odniesieniu do nauk przyrodniczych (Fordham Uni Press). W 2020 roku ukazało się również drugie wydanie książki Plessnera Lachen und Weinen (Śmiech i płacz) w języku angielskim (Northwestern Uni Press), po raz pierwszy z nową przedmową Jaya M. Bernsteina. W przedmowie tej Bernstein podkreśla oryginalność Plessnera w filozoficznym ujęciu granic osobistego stylu życia w kontekście współczesnej dyskusji w Stanach Zjednoczonych. Dzięki temu można w sposób merytoryczny skrytykować zarówno zniesienie granic samorealizacji, jak i konformizm podążania za tłumem.

Jay M. Bernstein jest profesorem filozofii w New School for Social Research w Nowym Jorku, która zasłynęła przyjmowaniem wielu emigrantów uciekających przed nazistowskimi Niemcami i gdzie Helmuth Plessner był pierwszym posiadaczem katedry im. Theodora Heussa w latach 1962/63. Przez 25 lat wykładał na Uniwersytecie Essex w Anglii oraz na Uniwersytecie Vanderbilt, gdzie był profesorem filozofii W. Alton Jones. Bernstein uzyskał tytuł doktora w 1975 roku na Uniwersytecie w Edynburgu; jego rozprawa doktorska dotyczyła związku między fizyką a biologią w krytycznej filozofii Kanta.

Jay M. Bernstein kończy właśnie pracę nad książką zatytułowaną „Earth Justice”. Książka ta dotyczy etycznego wyzwania, jakim jest zmiana klimatu, oraz znaczenia antropocenu dla zrozumienia życia ludzkiego na planecie Ziemia. Autor argumentuje w niej, że człowiek musi być postrzegany nie tylko jako część żywej przyrody, jak w antropologii filozoficznej Plessnera, ale że należy go również moralnie i politycznie zaliczyć do ekologicznej wspólnoty mieszkańców Ziemi: „Antropocen jest wydarzeniem etycznym; zmiany klimatyczne spowodowały poważne szkody w integralności ekologicznej żywej Ziemi i obecnie jesteśmy odpowiedzialni za jej przyszłe dobro, odbudowę i zrównoważony rozwój. Możemy wziąć odpowiedzialność za innych ludzi, w tym przyszłe pokolenia, tylko wtedy, gdy zastosujemy zasady „sprawiedliwości ziemskiej”, w tym międzynarodową konwencję o ekobójstwie, która miałaby taki sam status jak konwencja o zapobieganiu i karaniu ludobójstwa”.

W piątek, 4 września, nagroda zostanie wręczona podczas uroczystości w ratuszu. Oprócz wręczenia nagrody przewidziano wykład laureata oraz konferencję naukową poświęconą jego twórczości.