Dzięki dostosowaniu receptury betonu i związanemu z tym szybszemu początkowemu twardnieniu zamknięcie drogi udało się znieść około trzech tygodni wcześniej niż pierwotnie planowano. 

Na intensywnie uczęszczanych przystankach autobusowych, takich jak Steigen B, C i D przy dworcu głównym, tradycyjne nawierzchnie asfaltowe osiągają granice swoich możliwości. Wysokie temperatury oraz ciągłe hamowanie i ruszanie autobusów prowadzą do powstawania kolein, odkształceń i fal. Miasto Wiesbaden świadomie zdecydowało się zatem na najwyższej jakości i najtrwalszy wariant nawierzchni – konstrukcję betonową.

„Lepsza technologia budowy zapewnia dłuższą żywotność, a tym samym korzyści dla mieszkańców. Betonowa nawierzchnia przy takim obciążeniu wytrzymuje od 25 do 30 lat bez konieczności przeprowadzania większych remontów, pozostaje stabilna nawet w upale i generuje mniejsze koszty eksploatacyjne” – wyjaśnia Marc Dahlen, dyrektor ds. transportu.

Drogi o konstrukcji betonowej składają się z mieszanki cementu, piasku, żwiru i wody. Cement pełni rolę spoiwa, które utrzymuje całość razem. Tak zwana nawierzchnia to betonowa warstwa jezdni. Spoczywa ona na warstwie nośnej z tłucznia. Warstwy nośne przenoszą obciążenie na podłoże i służą jako ochrona przed mrozem. 

Po ułożeniu beton musi zazwyczaj odpoczywać i twardnieć przez kilka tygodni, aby osiągnąć pełną nośność i wytrzymałość. Dopiero wtedy droga może zostać oddana do ruchu. Podczas fazy twardnienia nie prowadzone są żadne widoczne prace budowlane. Niemniej jednak czterotygodniowy okres oczekiwania stanowi niezbędną inwestycję w trwałość drogi: gdyby (ciężkie) pojazdy korzystały z drogi wcześniej, mogłyby trwale uszkodzić nawierzchnię, która nie jest jeszcze w pełni utwardzona. 

Władze miasta Wiesbaden dziękują wszystkim użytkownikom dróg za cierpliwość w trakcie fazy utwardzania.

W zależności od obciążenia miasto stosuje różne rodzaje nawierzchni drogowych. Oto przegląd trzech najważniejszych wariantów:

•  Beton jest najdroższym, ale też najtrwalszym wariantem. Jest jasny, odbija światło i mniej się nagrzewa. Ponadto jest odporny na odkształcenia i wyjątkowo wytrzymały. Wadami są wysokie koszty początkowe, długi czas utwardzania oraz bardziej skomplikowane naprawy.
• Nawierzchnia półsztywna łączy w sobie brak spoin charakterystyczny dla asfaltu z wytrzymałością na ściskanie betonu. Można z niej korzystać szybko (po dwóch do trzech dniach), jest odporna na duże obciążenia i bardziej odporna na wysoką temperaturę niż sam asfalt. Jednak faza układania jest bardzo wymagająca, a naprawy wymagają specjalistycznego sprzętu. 
•  Asfalt jest niedrogi, szybko się go układa i łatwo naprawia. Zapewnia komfortową i cichą jazdę. Jednak przy wysokich temperaturach może mięknąć, odkształcać się i tworzyć koleiny. Wilgoć może również wnikać w nawierzchnię, powodując powstawanie dziur. Ta nawierzchnia wymaga częstszej konserwacji.