Instalacje służące do obchodzenia się z substancjami stanowiącymi zagrożenie dla wód (np. instalacje wykorzystujące olej opałowy, stacje benzynowe, …) podlegają obowiązkowi zgłoszenia do właściwego organu ds. gospodarki wodnej oraz kontroli przez uprawnioną jednostkę, w zależności od ich potencjału zagrożenia, rodzaju instalacji (naziemnej, podziemnej) oraz lokalizacji na obszarze chronionym (obszarze ochrony wód lub źródeł leczniczych, obszarze zalewowym). Podstawą prawną są tu przepisy rozporządzenia w sprawie instalacji (VAwS).

Na przykład naziemne instalacje zużywające olej opałowy, w których ilość przechowywanego oleju przekracza 1 m³, podlegają obowiązkowi kontroli przed oddaniem do użytku, a na obszarze chronionym dodatkowo podlegają kontrolom okresowym oraz kontroli przy wycofaniu z eksploatacji; podziemne instalacje zużywające olej opałowy podlegają zasadniczo obowiązkowi kontroli przed oddaniem do użytku, kontrolom okresowym oraz kontroli przy wycofaniu z eksploatacji. Instalacje, w których przechowywane są inne substancje stanowiące zagrożenie dla wód, podlegają, w zależności od stopnia zagrożenia, zróżnicowanym obowiązkom kontrolnym.

Kontrole są przeprowadzane przez uprawnione jednostki zgodnie z § 22 VAwS i nadzorowane przez właściwe organy ds. gospodarki wodnej.
Uprawnione jednostki mogą działać w zakresie zgodnym z ich uprawnieniami. Uprawnienia mogą być ograniczone do określonych obszarów kontroli lub mieć charakter czasowy. Uprawnienia wydane przez inne kraje związkowe obowiązują również w Hesji.

Uprawnienia wydane przez inne państwa członkowskie Unii Europejskiej, państwo będące stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Szwajcarię uznaje się za ważne, jeżeli ich równoważność została stwierdzona przez organ wydający uprawnienia i opublikowana w Dzienniku Urzędowym kraju związkowego Hesji.