Αγαπητοί κάτοικοι του Βισμπάντεν,

εδώ και σχεδόν 100 χρόνια, οι περιοχές Biebrich, Schierstein και Sonnenberg ανήκουν στο Βισμπάντεν. Θέλουμε να το γιορτάσουμε στα τέλη Σεπτεμβρίου με μια τελετή στο Δημαρχείο. Πρόκειται για μια πραγματικά ξεχωριστή περίσταση – και, εκ μέρους της πρωτεύουσας του κρατιδίου του Βισμπάντεν, αλλά και προσωπικά, την περιμένω με μεγάλη χαρά. 

Σκέψεις για την ενσωμάτωση του Μπίμπριχ στο Βισμπάντεν υπήρχαν ήδη από τον 19ο αιώνα. Από το 1840, ο σιδηρόδρομος συνέδεε τις δύο πόλεις και, από το 1889, κυκλοφορούσε επίσης ένα τραμ στην κεντρική οδό μεταξύ Βισμπάντεν και Μπίμπριχ. Με την ανάπτυξη νέων οικιστικών περιοχών γύρω στο 1900 κατά μήκος της λεωφόρου που τις ένωνε, οι δύο οικισμοί συνενώθηκαν και από πολεοδομική άποψη. Μια συγχώνευση εκείνη την εποχή θα ένωνε την τρίτη και την έβδομη μεγαλύτερη πόλη της πρωσικής επαρχίας Έσσης-Νασσάου: ενώ το Βισμπάντεν αριθμούσε από το 1905 σχεδόν 101.000 κατοίκους, στο Μπίμπριχ ο αριθμός τους ήταν σχεδόν 19.000. Το 1895, ο τότε δήμαρχος του Μπίμπριχ, Ρούντολφ Φογκτ, εξέφρασε θετική στάση απέναντι σε μια συγχώνευση, αλλά δεν κατάφερε να ενθουσιάσει τον ομόλογό του από το Βισμπάντεν, Καρλ φον Ίμπελ, για αυτή την ιδέα. Αυτό ήταν λοιπόν: η ένωση απέτυχε. Μέχρι το τέλος της Αυτοκρατορίας δεν πραγματοποιήθηκαν ενσωματώσεις στο Βισμπάντεν.

Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Βισμπάντεν ξεκίνησε συζητήσεις με την πόλη του Μπίμπριχ, καθώς και με τους δήμους Σίερσταϊν και Ζόνενμπεργκ, οι οποίες οδήγησαν σε διαπραγματεύσεις για ενσωμάτωση. Η πόλη του Βισμπάντεν είχε συνειδητοποιήσει ότι η μελλοντική της ύπαρξη δεν μπορούσε να βασίζεται μόνο στον χαρακτήρα της ως λουτροπόλης. Οι ενσωματώσεις εξυπηρετούσαν, λοιπόν, την επέκταση της έκτασης, την οικονομική ενίσχυση και την οργανωτική ενοποίηση μιας αναπτυσσόμενης περιοχής. Το Ζόνενμπεργκ ήταν ήδη συνδεδεμένο με το Βισμπάντεν – όπως και με το Μπίμπριχ – από πολεοδομική και υποδομική άποψη. Από την πλευρά του Βισμπάντεν, το «προάστιο με εξοχικές κατοικίες» Ζόνενμπεργκ θεωρούνταν επίσης ως προέκταση της ιαματικής συνοικίας του Βισμπάντεν, των βιλών της και του ιαματικού πάρκου.

Ο νόμος της 28ης Οκτωβρίου 1926 σχετικά με την επέκταση του αστικού διαμερίσματος του Βισμπάντεν ρύθμισε την αποσύνδεση της πόλης Μπίμπριχ αμ Ράιν, καθώς και των αγροτικών κοινοτήτων Σίερσταϊν και Ζόνενμπεργκ από τον νομό του Βισμπάντεν και την ένταξή τους στον δήμο και στο αστικό διαμέρισμα του Βισμπάντεν με αναδρομική ισχύ από την 1η Οκτωβρίου 1926. Οι μέχρι τότε ανεξάρτητες κοινότητες έγιναν συνοικίες της πόλης του Βισμπάντεν.

Αυτές τις πρώτες ενσωματώσεις ακολούθησαν, την 1η Απριλίου 1928, εννέα ακόμη δήμοι από το νομαρχιακό διαμέρισμα του Βισμπάντεν, το οποίο ταυτόχρονα διαλύθηκε: αυτοί ήταν οι δήμοι Bierstadt, το Ντότσχαϊμ, το Έρμπενχαϊμ, το Φράουενσταϊν, το Χέσλοχ, το Ίγκστατ, το Κλόπενχαϊμ, το Ράμπαχ – και το Γκέοργκενμπορν, το οποίο αποσχίστηκε ξανά το 1939.

Ο διευθυντής του Δημοτικού Αρχείου, Δρ. Peter Quadflieg, έχει συγκεντρώσει πολλές ενδιαφέρουσες και χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τις ενσωματώσεις. Ο τόμος 19 της σειράς «Schriften des Stadtarchivs Wiesbaden» με τίτλο «Το Βισμπάντεν χαιρετά τους νέους πολίτες του. 100 χρόνια ενσωματώσεων στο Βισμπάντεν» κυκλοφορεί επίσης αυτόν τον μήνα και θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο της εορταστικής εκδήλωσης.

Η ενσωμάτωση των περιοχών Biebrich, Schierstein και Sonnenberg περιγράφει μια διαδικασία μακροχρόνιων διαπραγματεύσεων και, τελικά, μιας απόφασης μεγάλης εμβέλειας, η οποία επηρεάζει την ανάπτυξη της πόλης μας μέχρι σήμερα. Το συμπέρασμά μου είναι το εξής: οι ενσωματώσεις δεν ενίσχυσαν την πόλη του Βισμπάντεν, αλλά οδήγησαν σε ενίσχυση των συνοικιών και, κατά συνέπεια, ολόκληρης της πόλης. Αυτά τα 100 χρόνια ενσωμάτωσης αποτελούν μια κεντρική επέτειο για την πόλη μας.

Με εκτίμηση

Gert-Uwe Mende
Δήμαρχος